൨. പച്ചയപച്ചനീയവണ്ണനാ

൪൨-൪൪. തേവീസതിമൂലകന്തി ഇദഞ്ചേത്ഥ ദുമൂലകംയേവ സന്ധായ വുത്തന്തി ഇദം ദുകമൂലകേ പുച്ഛാനം മൂലഭൂതാ തേവീസതി ദുകാ സമ്ഭവന്തീതി തസ്സ ‘‘തേവീസതിമൂലക’’ന്തി നാമം കത്വാ യാവ യത്തകോ പഭേദോ അത്ഥി, താവ തത്തകം തേവീസതിമൂലകം യഥാനുലോമേ വിത്ഥാരിതം. ഏവം പച്ചനീയേപി വിത്ഥാരേതബ്ബന്തി ദുകമൂലകേന തികമൂലകാദീസു നയം ദസ്സേതീതി ഇമിനാ അധിപ്പായേന വുത്തം സിയാ. യദി പന യാവ തേവീസതിമം മൂലം യഥാ വിത്ഥാരിതന്തി അയമത്ഥോ അധിപ്പേതോ, ‘‘യാവ തേവീസതിമം മൂല’’ന്ത്വേവ പാഠേന ഭവിതബ്ബം സിയാ. ന ഹി ‘‘തേവീസതിമൂലക’’ന്തി ഏതസ്സ ബ്യഞ്ജനസ്സ തേവീസതിമം മൂലകന്തി അയമത്ഥോ സമ്ഭവതി. യഥാ അനുലോമേ ‘‘ഏകേകപദസ്സാ’’തിആദിനാ പന ഏകമൂലാദിസബ്ബമൂലകപരിയോസാനം തത്ഥ നയദസ്സനവസേന ദസ്സിതം ഏകേകസ്സ പദസ്സ വിത്ഥാരം ദസ്സേതീതി സബ്ബമൂലകമേവ ചേത്ഥ ‘‘തേവീസതിമൂലക’’ന്തി വുത്തന്തി വേദിതബ്ബം. തഞ്ഹി തേവീസതിയാ പച്ചയാനം അവസേസസ്സ പച്ചയസ്സ മൂലഭാവതോ ‘‘തേവീസതിമൂലക’’ന്തി ച തതോ പരം മൂലസ്സ അഞ്ഞസ്സ അഭാവതോ ‘‘സബ്ബമൂലക’’ന്തി ച വുച്ചതി.

പച്ചയപച്ചനീയവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.