൭. അനുസയയമകം

പരിച്ഛേദപരിച്ഛിന്നുദ്ദേസവാരവണ്ണനാ

൧. പച്ചയപരിഗ്ഗഹപരിയോസാനാ ഞാതപരിഞ്ഞാതി പച്ചയദീപകേന മൂലയമകേന ഞാതപരിഞ്ഞം, ഖന്ധാദീസു തീരണബാഹുല്ലതോ ഖന്ധാദിയമകേഹി തീരണപരിഞ്ഞഞ്ച വിഭാവേത്വാ അനുസയപഹാനന്താ പഹാനപരിഞ്ഞാതി പഹാതബ്ബമുദ്ധഭൂതേഹി അനുസയേഹി പഹാനപരിഞ്ഞം വിഭാവേതും അനുസയയമകം ആരദ്ധം. ലബ്ഭമാനവസേനാതി അനുസയഭാവേന ലബ്ഭമാനാനം വസേനാതി അത്ഥോ. തീഹാകാരേഹി അനുസയാനം ഗാഹാപനം തേസു തഥാ അഗ്ഗഹിതേസു അനുസയവാരാദിപാളിയാ ദുരവബോധത്താ.

അയം പനേത്ഥ പുരിമേസൂതി ഏതേസു സാനുസയവാരാദീസു പുരിമേസൂതി അത്ഥോ. അത്ഥവിസേസാഭാവതോ ‘‘കാമധാതും വാ പന ഉപപജ്ജന്തസ്സ കാമധാതുയാ ചുതസ്സ, രൂപധാതും വാ പന ഉപപജ്ജന്തസ്സ കാമധാതുയാ ചുതസ്സാ’’തി ഏവമാദീഹി അവുച്ചമാനേ കഥമയം യമകദേസനാ സിയാതി? നായം യമകദേസനാ, പുരിമവാരേഹി പന യമകവസേന ദേസിതാനം അനുസയാനം ചുതിഉപപത്തിവസേന അനുസയട്ഠാനപരിച്ഛേദദസ്സനം. യമകദേസനാബാഹുല്ലതോ പന സബ്ബവാരസമുദായസ്സ അനുസയയമകന്തി നാമം ദട്ഠബ്ബം. അഥ വാ പടിലോമപുച്ഛാപി അത്ഥവസേന ലബ്ഭന്തി, അത്ഥവിസേസാഭാവതോ പന ന വുത്താതി ലബ്ഭമാനതാവസേന ഏതിസ്സാപി ദേസനായ യമകദേസനതാ വേദിതബ്ബാ.

അനുരൂപം കാരണം ലഭിത്വാ ഉപ്പജ്ജന്തീതി ഏതേന കാരണലാഭേ ഉപ്പത്തിഅരഹതം ദസ്സേതി. അപ്പഹീനാ ഹി അനുസയാ കാരണലാഭേ സതി ഉപ്പജ്ജന്തി. യാവ ച മഗ്ഗേന തേസം അനുപ്പത്തിഅരഹതാ ന കതാ ഹോതി, താവ തേ ഏവംപകാരാ ഏവാതി ‘‘അനുസയാ’’തി വുച്ചന്തി. സോ ഏവംപകാരോ ഉപ്പജ്ജതി-സദ്ദേന ഗഹിതോ, ന ഖന്ധയമകാദീസു വിയ ഉപ്പജ്ജമാനതാ. തേനേവ ‘‘യസ്സ കാമരാഗാനുസയോ ഉപ്പജ്ജതി, തസ്സ പടിഘാനുസയോ ഉപ്പജ്ജതീതി? ആമന്താ’’തിആദിനാ ഉപ്പജ്ജനവാരോ അനുസയവാരേന നിന്നാനാകരണോ വിഭത്തോ. അനുരൂപം കാരണം പന ലഭിത്വാ യേ ഉപ്പജ്ജിംസു ഉപ്പജ്ജമാനാ ച, തേപി അപ്പഹീനട്ഠേന ഥാമഗതാ അഹേസും ഭവന്തി ച. ഉപ്പത്തിഅരഹതായ ഏവ ച തേ ഉപ്പജ്ജിംസു ഉപ്പജ്ജന്തി ച, ന ച അതീതാനാഗതപച്ചുപ്പന്നതോ അഞ്ഞേ ഉപ്പത്തിഅരഹാ നാമ അത്ഥി, തസ്മാ സബ്ബേ അതീതാനാഗതപച്ചുപ്പന്നാ കാമരാഗാദയോ ‘‘അനുസയാ’’തി വുച്ചന്തി. അപ്പഹീനട്ഠേനേവ ഹി അനുസയാ, അപ്പഹീനാ ച അതീതാദയോ ഏവ, മഗ്ഗസ്സ പന താദിസാനം അനുപ്പത്തിഅരഹതാപാദനേന അനുസയപ്പഹാനം ഹോതീതി. അപ്പഹീനാകാരോ നാമ ധമ്മാകാരോ, ന ധമ്മോ, ധമ്മോ ഏവ ച ഉപ്പജ്ജതീതി ഇമിനാ അധിപ്പായേനാഹ ‘‘അപ്പഹീനാകാരോ ച ഉപ്പജ്ജതീതി വത്തും ന യുജ്ജതീ’’തി. സത്താനുസയാതി ഏത്ഥ യദി അപ്പഹീനട്ഠേന സന്താനേ അനുസേന്തീതി അനുസയാ, അഥ കസ്മാ സത്തേവ വുത്താ, നനു സത്താനുസയതോ അഞ്ഞേസമ്പി കിലേസാനം അപ്പഹീനത്താ അനുസയഭാവോ ആപജ്ജതീതി ചേ? നാപജ്ജതി, അപ്പഹീനമത്തസ്സേവ അനുസയഭാവസ്സ അവുത്തത്താ. വുത്തഞ്ഹി ‘‘അനുസയോതി പന അപ്പഹീനട്ഠേന ഥാമഗതകിലേസോ വുച്ചതീ’’തി (യമ. അട്ഠ. അനുസയയമക ൧), തസ്മാ അപ്പഹീനട്ഠേന ഥാമഗതോ കിലേസോയേവ അനുസയോ നാമാതി യുത്തം. ഥാമഗതന്തി ച അഞ്ഞേഹി അസാധാരണോ സഭാവോ ദട്ഠബ്ബോ. തഥാ ഹി ധമ്മസഭാവബോധിനാ തഥാഗതേന ഇമേയേവ ‘‘അനുസയാ’’തി വുത്താ. ഥാമഗതോതി അനുസയസമങ്ഗീതി അത്ഥോ.

അനുസയഉപ്പജ്ജനവാരാനം സമാനഗതികത്താ യഥാ ‘‘അനുസേതീ’’തി വചനം അപ്പഹീനാകാരദീപകം, ഏവം ‘‘ഉപ്പജ്ജതീ’’തി വചനം സിയാതി ഉപ്പജ്ജനവാരേന ‘‘ഉപ്പജ്ജതീ’’തി വചനസ്സ അവുത്തതാ സക്കാ വത്തുന്തി ചേ? തം ന, വചനത്ഥവിസേസേന തംദ്വയസ്സ വുത്തത്താ. ‘‘അനുരൂപം കാരണം ലഭിത്വാ ഉപ്പജ്ജതീ’’തി ഹി ഏതസ്മിം അത്ഥേ അവിസിട്ഠേപി ‘‘അനുസേതീ’’തി വചനം സന്താനേ അനുസയിതതം ഥാമഗതഭാവം ദീപേതി. യദി തമേവ ‘‘ഉപ്പജ്ജതീ’’തി വചനം ദീപേയ്യ, കസ്സചി വിസേസസ്സ അഭാവാ ഉപ്പജ്ജനവാരോ ന വത്തബ്ബോ സിയാ, ‘‘ഉപ്പജ്ജതീ’’തി വചനം പന ഉപ്പത്തിയോഗ്ഗം ദീപേതി. കസ്മാ? ഉപ്പജ്ജനവാരേന ഉപ്പത്തിയോഗ്ഗസ്സ ദസ്സിതത്താ, അനുസയസദ്ദസ്സ സബ്ബദാ വിജ്ജമാനാനം അപരിനിപ്ഫന്നസയനത്ഥതായ നിവാരണത്ഥം ഉപ്പത്തിഅരഹതായ ഥാമഗതഭാവസങ്ഖാതസ്സ യഥാധിപ്പേതസയനത്ഥസ്സ ദസ്സനത്ഥം ‘‘അനുസേന്തീതി അനുരൂപം കാരണം ലഭിത്വാ ഉപ്പജ്ജന്തീ’’തി യം ഉപ്പത്തിയോഗ്ഗവചനം വുത്തം, തം സുവുത്തമേവാതി അധിപ്പായോ. തമ്പി സുവുത്തമേവ ഇമിനാ തന്തിപ്പമാണേനാതി സമ്ബന്ധോ. തന്തിത്തയേനപി ഹി ചിത്തസമ്പയുത്തതാ ദീപിതാ ഹോതി.

പരിച്ഛേദപരിച്ഛിന്നുദ്ദേസവാരവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.

ഉപ്പത്തിട്ഠാനവാരവണ്ണനാ

൨. കാമധാതുയാ ദ്വീസു വേദനാസൂതി കാമാവചരഭൂമിയം സുഖായ ച ഉപേക്ഖായ ചാതി അട്ഠകഥായം കാമധാതുഗ്ഗഹണം ദ്വിന്നം വേദനാനം വിസേസനഭാവേന വുത്തം, ഏവം സതി കാമധാതുയാ കാമരാഗാനുസയസ്സ അനുസയട്ഠാനതാ ന വുത്താ ഹോതി. ദ്വീസു പന രാഗേസു ഭവരാഗസ്സ തീസു ധാതൂസു രൂപാരൂപധാതൂനം അനുസയട്ഠാനതാ വുത്താതി കാമധാതുയാ കാമരാഗസ്സ അനുസയട്ഠാനതാ വത്തബ്ബാ. ധാതുവേദനാസബ്ബസക്കായപരിയാപന്നവസേന ഹി തിപ്പകാരം അനുസയാനം അനുസയട്ഠാനം വുത്തന്തി. തസ്മാ തീസു ധാതൂസു കാമധാതുയാ തീസു വേദനാസു ദ്വീസു വേദനാസു ഏത്ഥ കാമരാഗാനുസയോ അനുസേതീതി വിസും അനുസയട്ഠാനതാ ധാതുയാ വേദനാനഞ്ച യോജേതബ്ബാ. ദ്വീസു വേദനാസൂതി ഇദഞ്ച വേദനാസു അനുസയമാനോ കാമരാഗാനുസയോ ദ്വീസ്വേവ അനുസേതി, ന തീസൂതി തിണ്ണമ്പി ഠാനതാനിവാരണത്ഥമേവ വുത്തന്തി ന സബ്ബാസു ദ്വീസു അനുസയനപ്പത്തോ അത്ഥി, തേന വേദനാവിസേസനത്ഥം ന കാമധാതുഗ്ഗഹണേന കോചി അത്ഥോ. ഭവരാഗാനുസയനട്ഠാനഞ്ഹി അട്ഠാനഞ്ച അനുസയാനം അപരിയാപന്നം സക്കായേ കാമരാഗാനുസയസ്സ അനുസയട്ഠാനം ന ഹോതീതി പാകടമേതം. യഥാ ച ‘‘ദ്വീസു വേദനാസൂ’’തി വുത്തേ പടിഘാനുസയാനുസയട്ഠാനതോ അഞ്ഞാ ദ്വേ വേദനാ ഗയ്ഹന്തി, ഏവം ഭവരാഗാനുസയാനുസയനട്ഠാനതോ ച അഞ്ഞാ താ ഗയ്ഹന്തീതി.

ഏത്ഥ ച ദ്വീഹി വേദനാഹി സമ്പയുത്തേസു അഞ്ഞേസു ച പിയരൂപസാതരൂപേസു ഇട്ഠരൂപാദീസു ഉപ്പജ്ജമാനോ കാമരാഗാനുസയോ സാതസന്തസുഖഗിദ്ധിയാ പവത്തതീതി ദ്വീസു വേദനാസു തസ്സ അനുസയനം വുത്തം. അഞ്ഞത്ഥ ഉപ്പജ്ജമാനോപി ഹി സോ ഇമാസു ദ്വീസു വേദനാസു അനുഗതോ ഹുത്വാ സേതി സുഖമിച്ചേവ അഭിലഭതീതി. ഏവം പടിഘാനുസയോ ച ദുക്ഖവേദനാസമ്പയുത്തേസു അഞ്ഞേസു ച അപ്പിയരൂപാസാതരൂപേസു അനിട്ഠരൂപാദീസു ഉപ്പജ്ജമാനോ ദുക്ഖപടികൂലതോ ദുക്ഖമിച്ചേവ പടിഹഞ്ഞതീതി ദുക്ഖവേദനമേവ അനുഗതോ ഹുത്വാ സേതി, തേന പന തസ്മിം അനുസയനം വുത്തം. ഏവം കാമരാഗപടിഘാനം തീസു വേദനാസു അനുസയവചനേന ഇട്ഠഇട്ഠമജ്ഝത്തഅനിട്ഠേസു ആരമ്മണപകതിയാ വിപരീതസഞ്ഞായ ച വസേന ഇട്ഠാദിഭാവേന ഗഹിതേസു കാമരാഗപടിഘാനം ഉപ്പത്തി ദസ്സിതാ ഹോതി. തത്ഥ ഉപ്പജ്ജമാനാ ഹി തേ തീസു വേദനാസു അനുസേന്തി നാമ. വേദനാത്തയമുഖേന വാ ഏത്ഥ ഇട്ഠാദീനം ആരമ്മണാനം ഗഹണം വേദിതബ്ബം, കാമധാതുആദിഗ്ഗഹണേന കാമസ്സാദാദിവത്ഥുഭൂതാനം കാമഭവാദീനം. തത്ഥ കാമരാഗാനുസയോ ഭവസ്സാദവസേന അനുസയമാനോ കാമധാതുയാ അനുസേതി, കാമസുഖസ്സാദവസേന അനുസയമാനോ സുഖോപേക്ഖാവേദനാസു. പടിഘോ ദുക്ഖപടിഘാതവസേനേവ പവത്തതീതി യത്ഥ തത്ഥ പടിഹഞ്ഞമാനോപി ദുക്ഖവേദനായ ഏവ അനുസേതി. രൂപാരൂപഭവേസു പന രൂപാരൂപാവചരധമ്മേസു ച കാമസ്സാദസ്സ പവത്തി നത്ഥീതി തത്ഥ അനുസയമാനോ രാഗോ ഭവരാഗോഇച്ചേവ വേദിതബ്ബോ. ധാതുത്തയവേദനാത്തയഗ്ഗഹണേന ച സബ്ബസക്കായപരിയാപന്നാനം ഗഹിതത്താ ‘‘യത്ഥ കാമരാഗാനുസയോ നാനുസേതി, തത്ഥ ദിട്ഠാനുസയോ നാനുസേതീ’’തി (യമ. ൨.അനുസയയമക.൪൬) ഏവമാദീനം വിസ്സജ്ജനേസു ധാതുത്തയവേദനാത്തയവിനിമുത്തം ദിട്ഠാനുസയാദീനം അനുസയട്ഠാനം ന വുത്തന്തി ദട്ഠബ്ബം. നനു ച അനുത്തരേസു വിമോക്ഖേസു പിഹം ഉപട്ഠാപയതോ പിഹപച്ചയാ ഉപ്പന്നദോമനസ്സേ പടിഘാനുസയോ നാനുസേതി, തഥാ നേക്ഖമ്മസ്സിതസോമനസ്സുപേക്ഖാസു കാമരാഗേന നാനുസയിതബ്ബന്തി തദനുസയനട്ഠാനതോ അഞ്ഞാപി ദിട്ഠാനുസയാനുസയനട്ഠാനഭൂതാ കാമാവചരവേദനാ സന്തീതി? ഹോന്തു, ന പന ധാതുത്തയവേദനാത്തയതോ അഞ്ഞം തദനുസയനട്ഠാനം അത്ഥി, തസ്മാ തം ന വുത്തം. യസ്മാ പന ‘‘യത്ഥ കാമരാഗാനുസയോ ച പടിഘാനുസയോ ച മാനാനുസയോ ച നാനുസേന്തി, തത്ഥ ദിട്ഠാനുസയോ വിചികിച്ഛാനുസയോ നാനുസേതീതി? ആമന്താ’’തി (യമ. ൨.അനുസയയമക.൫൨) വുത്തം, തസ്മാ അവിസേസേന ദുക്ഖം പടിഘാനുസയസ്സ അനുസയനട്ഠാനന്തി സമുദായവസേന ഗഹേത്വാ വുത്തന്തി വേദിതബ്ബം. തഥാ ലോകിയസുഖോപേക്ഖാ കാമരാഗമാനാനുസയനട്ഠാനന്തി.

അപിച സുത്തേ ‘‘ഇധാവുസോ വിസാഖ, ഭിക്ഖു ഇതി പടിസഞ്ചിക്ഖതി ‘കുദാസ്സു നാമാഹം ദോമനസ്സം പജഹേയ്യ’ന്തി, സോ ഇതി പടിസഞ്ചിക്ഖിത്വാ പടിഘം തേന പജഹതി, ന തത്ഥ പടിഘാനുസയോ അനുസേതീ’’തി നേക്ഖമ്മസ്സിതം ദോമനസ്സം ഉപ്പാദേത്വാ തം വിക്ഖമ്ഭേത്വാ വീരിയം കത്വാ അനാഗാമിമഗ്ഗേന പടിഘസ്സ സമുഗ്ഘാതനം സന്ധായ വുത്തം. ന ഹി പടിഘേനേവ പടിഘപ്പഹാനം, ദോമനസ്സേന വാ ദോമനസ്സപ്പഹാനം അത്ഥീതി. പടിഘുപ്പത്തിരഹട്ഠാനതായ പന ഇധ സബ്ബം ദുക്ഖം ‘‘പടിഘാനുസയസ്സ അനുസയനട്ഠാന’’ന്തി വുത്തന്തി ദട്ഠബ്ബം. നിപ്പരിയായദേസനാ ഹേസാ, സാ പന പരിയായദേസനാ. ഏവഞ്ച കത്വാ പഠമജ്ഝാനവിക്ഖമ്ഭിതം കാമരാഗാനുസയം തഥാ വിക്ഖമ്ഭിതമേവ കത്വാ അനാഗാമിമഗ്ഗേന സമുഗ്ഘാതനം സന്ധായ ‘‘വിവിച്ചേവ…പേ… പഠമം ഝാനം ഉപസമ്പജ്ജ വിഹരതി, രാഗം തേന പജഹതി, ന തത്ഥ രാഗാനുസയോ അനുസേതീ’’തി വുത്തം. ഏവം ചതുത്ഥജ്ഝാനവിക്ഖമ്ഭിതം അവിജ്ജാനുസയം തഥാ വിക്ഖമ്ഭിതമേവ കത്വാ അരഹത്തമഗ്ഗേന സമുഗ്ഘാതനം സന്ധായ ‘‘സുഖസ്സ ച പഹാനാ…പേ… ചതുത്ഥം ഝാനം ഉപസമ്പജ്ജ വിഹരതി, അവിജ്ജം തേന പജഹതി, ന തത്ഥ അവിജ്ജാനുസയോ അനുസേതീ’’തി (മ. നി. ൧.൪൬൫) വുത്തം. ന ഹി ലോകിയചതുത്ഥജ്ഝാനുപേക്ഖായ അവിജ്ജാനുസയോ സബ്ബഥാ നാനുസേതീതി സക്കാ വത്തും ‘‘സബ്ബസക്കായപരിയാപന്നേസു ധമ്മേസു ഏത്ഥ അവിജ്ജാനുസയോ അനുസേതീ’’തി (യമ. അട്ഠ. അനുസയയമക ൨) വുത്തത്താ, തസ്മാ അവിജ്ജാനുസയസ്സേവ വത്ഥു ചതുത്ഥജ്ഝാനുപേക്ഖാ, നേക്ഖമ്മസ്സിതദോമനസ്സഞ്ച പടിഘാനുസയസ്സ വത്ഥു ന ന ഹോതീതി തത്ഥാപി തസ്സ അനുസയനം വേദിതബ്ബം. അവത്ഥുഭാവതോ ഹി ഇധ അനുസയനം ന വുച്ചതി, ന സുത്തന്തേസു വിയ വുത്തനയേന തംപടിപക്ഖഭാവതോ തംസമുഗ്ഘാതകമഗ്ഗസ്സ ബലവൂപനിസ്സയഭാവതോ ചാതി.

ഏത്ഥ ച ആരമ്മണേ അനുസയട്ഠാനേ സതി ഭവരാഗവജ്ജോ സബ്ബോ ലോഭോ കാമരാഗാനുസയോതി ന സക്കാ വത്തും. ദുക്ഖായ ഹി വേദനായ രൂപാരൂപധാതൂസു ച അനുസയമാനേന ദിട്ഠാനുസയേന സമ്പയുത്തോപി ലോഭോ ലോഭോ ഏവ, ന കാമരാഗാനുസയോ. യദി സിയാ, ദിട്ഠാനുസയസ്സ വിയ ഏതസ്സപി ഠാനം വത്തബ്ബം സിയാതി. അഥ പന അജ്ഝാസയവസേന തന്നിന്നതായ അനുസയനട്ഠാനം വുത്തം. യഥാ ഇട്ഠാനം രൂപാദീനം സുഖായ ച വേദനായ അപ്പടിലദ്ധം വാ അപ്പടിലാഭതോ സമനുപസ്സതോ, പടിലദ്ധപുബ്ബം വാ അതീതം നിരുദ്ധം വിഗതം പരിണതം സമനുപസ്സതോ ഉപ്പജ്ജമാനോ പടിഘോ ദുക്ഖേ പടിഹഞ്ഞനവസേനേവ പവത്തതീതി ദുക്ഖമേവ തസ്സ അനുസയനട്ഠാനം വുത്തം, നാലമ്ബിതം, ഏവം ദുക്ഖാദീസു അഭിനിവേസനവസേന ഉപ്പജ്ജമാനേന ദിട്ഠാനുസയേന സമ്പയുത്തോപി ലോഭോ സുഖാഭിസങ്ഗവസേനേവ പവത്തതീതി സാതസന്തസുഖദ്വയമേവസ്സ അനുസയട്ഠാനം വുത്തന്തി ഭവരാഗവജ്ജസ്സ സബ്ബലോഭസ്സ കാമരാഗാനുസയതാ ന വിരുജ്ഝതി, ഏകസ്മിംയേവ ച ആരമ്മണേ രജ്ജന്തി ദുസ്സന്തി ച. തത്ഥ രാഗോ സുഖജ്ഝാസയോ പടിഘോ ദുക്ഖജ്ഝാസയോതി തേസം നാനാനുസയട്ഠാനതാ ഹോതി.

ഏവഞ്ച കത്വാ ‘‘യത്ഥ കാമരാഗാനുസയോ അനുസേതി, തത്ഥ പടിഘാനുസയോ അനുസേതീതി? നോ’’തി (യമ. ൨.അനുസയയമക.൧൪) വുത്തന്തി. അട്ഠകഥായം പന ദ്വീസു വേദനാസു ഇട്ഠാരമ്മണേ ച ദോമനസ്സുപ്പത്തിം വത്വാ ‘‘ദോമനസ്സമത്തമേവ പന തം ഹോതി, ന പടിഘാനുസയോ’’തി (യമ. അട്ഠ. അനുസയയമക ൨) വുത്തത്താ യഥാ തത്ഥ പടിഘോ പടിഘാനുസയോ ന ഹോതി, ഏവം ദുക്ഖാദീസു ഉപ്പജ്ജമാനേന ദിട്ഠാനുസയേന സഹജാതോ ലോഭോ കാമരാഗാനുസയോ ന ഹോതിച്ചേവ വിഞ്ഞായതീതി. യം പനേതം വുത്തം ‘‘ദോമനസ്സമത്തമേവ പന തം ഹോതി, ന പടിഘാനുസയോ’’തി, ഏത്ഥ ന പടിഘാനുസയോതി നത്ഥി പടിഘാനുസയോതി അത്ഥോ ദട്ഠബ്ബോ. ന ഹി ദോമനസ്സസ്സ പടിഘാനുസയഭാവാസങ്കാ അത്ഥീതി.

ദേസനാ സംകിണ്ണാ വിയ ഭവേയ്യാതി ഭവരാഗസ്സപി കാമധാതുയാ ദ്വീസു വേദനാസു ആരമ്മണകരണവസേനേവ ഉപ്പത്തി വുത്താ വിയ ഭവേയ്യ, തസ്മാ ആരമ്മണവിസേസേന വിസേസദസ്സനത്ഥം ഏവം ദേസനാ കതാ സഹജാതവേദനാവിസേസാഭാവതോതി അധിപ്പായോ.

ഉപ്പത്തിട്ഠാനവാരവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.