൩. ഉഗ്ഗഹസുത്തവണ്ണനാ

൩൩. തതിയേ സബ്ബപഠമം ഉട്ഠാനസീലാതി രത്തിയാ വിഭായനവേലായ സാമികേ പരിജനേ സേയ്യായ അവുട്ഠിതേ സബ്ബപഠമം ഉട്ഠാനസീലാ. സാമികം ദിസ്വാ നിസിന്നാസനതോ അഗ്ഗിദഡ്ഢാ വിയ പഠമമേവ വുട്ഠഹന്തീതി വാ പുബ്ബുട്ഠായിനിയോ. കിംകാരന്തി കിംകരണീയം, കിംകരണഭാവേന പുച്ഛിത്വാ കാതബ്ബവേയ്യാവച്ചന്തി അത്ഥോ. തം പടിസ്സുണന്താ വിചരന്തീതി കിംകാരപ്പടിസ്സാവിനിയോ. മനാപംയേവ കിരിയം കരോന്തി സീലേനാതി മനാപചാരിനിയോ. പിയമേവ വദന്തി സീലേനാതി പിയവാദിനിയോ.

തത്രുപായായാതി തത്ര കമ്മേ സാധേതബ്ബഉപായഭൂതായ വീമംസായ. തേനാഹ ‘‘തസ്മിം ഉണ്ണാകപ്പാസസംവിധാനേ’’തിആദി. അലം കാതുന്തി കാതും സമത്ഥാ. അലം സംവിധാതുന്തി വിചാരേതും സമത്ഥാ. തേനാഹ ‘‘അലം കാതും അലം സംവിധാതുന്തി അത്തനാ കാതുമ്പി പരേഹി കാരാപേതുമ്പീ’’തിആദി. സേസമേത്ഥ സുവിഞ്ഞേയ്യമേവ.

ഉഗ്ഗഹസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.