൪-൫. സീഹസേനാപതിസുത്താദിവണ്ണനാ

൩൪-൩൫. ചതുത്ഥേ സന്ദിട്ഠികന്തി അസമ്പരായികതായ സാമം ദട്ഠബ്ബം. സയം അനുഭവിതബ്ബം അത്തപച്ചക്ഖം ദിട്ഠധമ്മികന്തി അത്ഥോ. ന സദ്ധാമത്തകേനേവ തിട്ഠതീതി ‘‘ദാനം നാമ സാധു സുന്ദരം, ബുദ്ധാദീഹി പണ്ഡിതേഹി പസത്ഥ’’ന്തി ഏവം സദ്ധാമത്തകേനേവ ന തിട്ഠതി. യം ദാനം ദേതീതി യം ദേയ്യധമ്മം പരസ്സ ദേതി. തസ്സ പതി ഹുത്വാതി തബ്ബിസയം ലോഭം സുട്ഠു അഭിഭവന്തോ തസ്സ അധിപതി ഹുത്വാ ദേതി. തേന അനധിഭവനീയത്താ ന ദാസോ ന സഹായോതി. തത്ഥ തദുഭയം അന്വയതോ ബ്യതിരേകതോ ച ദസ്സേതും ‘‘യോ ഹീ’’തിആദി വുത്തം. ദാസോ ഹുത്വാ ദേതി തണ്ഹാദാസബ്യസ്സ ഉപഗതത്താ. സഹായോ ഹുത്വാ ദേതി തസ്സ പിയഭാവാവിസ്സജ്ജനതോ. സാമീ ഹുത്വാ ദേതി തത്ഥ തണ്ഹാദാസബ്യതോ അത്താനം മോചേത്വാ അഭിഭുയ്യ പവത്തനതോ. അഥ വാ യോ ദാനസീലതായ ദായകോ പുഗ്ഗലോ, സോ ദാനേ പവത്തിഭേദേന ദാനദാസോ, ദാനസഹായോ, ദാനപതീതി തിപ്പകാരോ ഹോതി. തദസ്സ തിപ്പകാരതം വിഭജിത്വാ ദസ്സേതും ‘‘യോ ഹീ’’തിആദി വുത്തം. ദാതബ്ബട്ഠേന ദാനം, അന്നപാനാദി.

തത്ഥ യം അത്തനാ പരിഭുഞ്ജതി, തണ്ഹാധിപന്നതായ തസ്സ വസേന വത്തനതോ ദാസോ വിയ ഹോതി. യം പരേസം ദീയതി, തത്ഥാപി അന്നപാനസാമഞ്ഞേന ഇദം വുത്തം ‘‘ദാനസങ്ഖാതസ്സ ദേയ്യധമ്മസ്സ ദാസോ ഹുത്വാ’’തി. സഹായോ ഹുത്വാ ദേതി അത്തനാ പരിഭുഞ്ജിതബ്ബസ്സ പരേസം ദാതബ്ബസ്സ ച സമസമം ഠപനതോ. പതി ഹുത്വാ ദേതി സയം ദേയ്യധമ്മസ്സ വസേ അവത്തിത്വാ തസ്സ അത്തനോ വസേ വത്താപനതോ. അപരോ നയോ – യോ അത്തനാ പണീതം പരിഭുഞ്ജിത്വാ പരേസം നിഹീനം ദേതി, സോ ദാനദാസോ നാമ തന്നിമിത്തനിഹീനഭാവാപത്തിതോ. യോ യാദിസം അത്തനാ പരിഭുഞ്ജതി, താദിസമേവ പരേസം ദേതി, സോ ദാനസഹായോ നാമ തന്നിമിത്തഹീനാധികഭാവവിവജ്ജനേന സദിസഭാവാപത്തിതോ. യോ അത്തനാ നിഹീനം പരിഭുഞ്ജിത്വാ പരേസം പണീതം ദേതി, സോ ദാനപതി നാമ തന്നിമിത്തസേട്ഠഭാവാപത്തിതോ.

നിത്തേജഭൂതോ തേജഹാനിപ്പത്തിയാ. സഹ ബ്യതി ഗച്ഛതീതി സഹബ്യോ, സഹപവത്തനകോ, തസ്സ ഭാവോ സഹബ്യതാ, സഹപവത്തീതി ആഹ ‘‘സഹഭാവം ഏകീഭാവം ഗതാ’’തി. അസിതസ്സാതി വാ അബന്ധസ്സ, തണ്ഹാബന്ധനേന അബന്ധസ്സാതി അത്ഥോ. പഞ്ചമം ഉത്താനമേവ.

സീഹസേനാപതിസുത്താദിവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.