൪. അഭയസുത്തവണ്ണനാ

൧൮൪. ചതുത്ഥേ സോചതീതി ചിത്തേ ഉപ്പന്നബലവസോകേന സോചതി, ചിത്തസന്താപേന അന്തോ നിജ്ഝായതീതി അത്ഥോ. കിലമതീതി തസ്സേവ സോകസ്സ വസേന കായേ ച ഉപ്പന്നദുക്ഖേന കിലമതി. പരിദേവതീതി സോകുദ്ദേഹകവസേന തം തം വിപ്പലപന്തോ വാചായ പരിദേവതി. ഉരത്താളിന്തി ഉരത്താളം, ഉരം താളേത്വാതി അത്ഥോ. തേനാഹ ‘‘ഉരം താളേത്വാ’’തി. കങ്ഖാവിചികിച്ഛാതി ഏത്ഥ ‘‘ഏകമേവിദം പഞ്ചമം നീവരണം. കിം നു ഖോ ഇദ’’ന്തി ആരമ്മണം കങ്ഖനതോ കങ്ഖാ, ‘‘ഇദമേവ വര’’ന്തി നിച്ഛേതും അസമത്ഥഭാവതോ ‘‘വിചികിച്ഛാ’’തി വുച്ചതി – ‘‘ധമ്മസഭാവം വിചിനന്തോ കിച്ഛതി, വിഗതാ ചികിച്ഛാ’’തി വാ കത്വാ.

അഭയസുത്തവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.