൯. അമ്ബപാലിവനസുത്തം

൯൦൭. ഏകം സമയം ആയസ്മാ ച അനുരുദ്ധോ ആയസ്മാ ച സാരിപുത്തോ വേസാലിയം വിഹരന്തി അമ്ബപാലിവനേ. അഥ ഖോ ആയസ്മാ സാരിപുത്തോ സായന്ഹസമയം പടിസല്ലാനാ വുട്ഠിതോ…പേ… ഏകമന്തം നിസിന്നോ ഖോ ആയസ്മാ സാരിപുത്തോ ആയസ്മന്തം അനുരുദ്ധം ഏതദവോച –

‘‘വിപ്പസന്നാനി ഖോ തേ, ആവുസോ അനുരുദ്ധ, ഇന്ദ്രിയാനി, പരിസുദ്ധോ മുഖവണ്ണോ പരിയോദാതോ. കതമേനായസ്മാ അനുരുദ്ധോ വിഹാരേന ഏതരഹി ബഹുലം വിഹരതീ’’തി? ‘‘ചതൂസു ഖ്വാഹം, ആവുസോ, സതിപട്ഠാനേസു സുപ്പതിട്ഠിതചിത്തോ ഏതരഹി ബഹുലം വിഹരാമി. കതമേസു ചതൂസു? ഇധാഹം, ആവുസോ, കായേ കായാനുപസ്സീ വിഹരാമി ആതാപീ സമ്പജാനോ സതിമാ, വിനേയ്യ ലോകേ അഭിജ്ഝാദോമനസ്സം; വേദനാസു…പേ… ചിത്തേ…പേ… ധമ്മേസു ധമ്മാനുപസ്സീ വിഹരാമി ആതാപീ സമ്പജാനോ സതിമാ, വിനേയ്യ ലോകേ അഭിജ്ഝാദോമനസ്സം – ഇമേസു ഖ്വാഹം, ആവുസോ, ചതൂസു സതിപട്ഠാനേസു സുപ്പതിട്ഠിതചിത്തോ ഏതരഹി ബഹുലം വിഹരാമി. യോ സോ, ആവുസോ, ഭിക്ഖു അരഹം ഖീണാസവോ വുസിതവാ കതകരണീയോ ഓഹിതഭാരോ അനുപ്പത്തസദത്ഥോ പരിക്ഖീണഭവസംയോജനോ സമ്മദഞ്ഞാ വിമുത്തോ, സോ ഇമേസു ചതൂസു സതിപട്ഠാനേസു സുപ്പതിട്ഠിതചിത്തോ ബഹുലം വിഹരതീ’’തി.

‘‘ലാഭാ വത നോ, ആവുസോ, സുലദ്ധം വത നോ, ആവുസോ! യേ മയം ആയസ്മതോ അനുരുദ്ധസ്സ സമ്മുഖാവ അസ്സുമ്ഹ ആസഭിം വാചം ഭാസമാനസ്സാ’’തി. നവമം.