൭. തണ്ഹക്ഖയസുത്തം

൯൦൫. സാവത്ഥിനിദാനം. തത്ര ഖോ ആയസ്മാ അനുരുദ്ധോ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘ആവുസോ ഭിക്ഖവോ’’തി. ‘‘ആവുസോ’’തി ഖോ തേ ഭിക്ഖൂ ആയസ്മതോ അനുരുദ്ധസ്സ പച്ചസ്സോസും. ആയസ്മാ അനുരുദ്ധോ ഏതദവോച –

‘‘ചത്താരോമേ, ആവുസോ, സതിപട്ഠാനാ ഭാവിതാ ബഹുലീകതാ തണ്ഹക്ഖയായ സംവത്തന്തി. കതമേ ചത്താരോ? ഇധാവുസോ, ഭിക്ഖു കായേ കായാനുപസ്സീ വിഹരതി…പേ… വേദനാസു…പേ… ചിത്തേ…പേ… ധമ്മേസു ധമ്മാനുപസ്സീ വിഹരതി ആതാപീ സമ്പജാനോ സതിമാ, വിനേയ്യ ലോകേ അഭിജ്ഝാദോമനസ്സം – ഇമേ ഖോ, ആവുസോ, ചത്താരോ സതിപട്ഠാനാ ഭാവിതാ ബഹുലീകതാ തണ്ഹക്ഖയായ സംവത്തന്തീ’’തി. സത്തമം.