൮. സൂകരഖതസുത്തം

൫൨൮. ഏകം സമയം ഭഗവാ രാജഗഹേ വിഹരതി ഗിജ്ഝകൂടേ പബ്ബതേ സൂകരഖതായം. തത്ര ഖോ ഭഗവാ ആയസ്മന്തം സാരിപുത്തം ആമന്തേസി – ‘‘കിം നു ഖോ, സാരിപുത്ത, അത്ഥവസം സമ്പസ്സമാനോ ഖീണാസവോ ഭിക്ഖു തഥാഗതേ വാ തഥാഗതസാസനേ വാ പരമനിപച്ചകാരം പവത്തമാനോ പവത്തതീ’’തി [പവത്തേതീതി (സീ.)]? ‘‘അനുത്തരഞ്ഹി, ഭന്തേ, യോഗക്ഖേമം സമ്പസ്സമാനോ ഖീണാസവോ ഭിക്ഖു തഥാഗതേ വാ തഥാഗതസാസനേ വാ പരമനിപച്ചകാരം പവത്തമാനോ പവത്തതീ’’തി. ‘‘സാധു സാധു, സാരിപുത്ത! അനുത്തരഞ്ഹി, സാരിപുത്ത, യോഗക്ഖേമം സമ്പസ്സമാനോ ഖീണാസവോ ഭിക്ഖു തഥാഗതേ വാ തഥാഗതസാസനേ വാ പരമനിപച്ചകാരം പവത്തമാനോ പവത്തതീ’’തി.

‘‘കതമോ ച, സാരിപുത്ത, അനുത്തരോ യോഗക്ഖേമോ യം സമ്പസ്സമാനോ ഖീണാസവോ ഭിക്ഖു തഥാഗതേ വാ തഥാഗതസാസനേ വാ പരമനിപച്ചകാരം പവത്തമാനോ പവത്തതീ’’തി? ‘‘ഇധ, ഭന്തേ, ഖീണാസവോ ഭിക്ഖു സദ്ധിന്ദ്രിയം ഭാവേതി ഉപസമഗാമിം സമ്ബോധഗാമിം, വീരിയിന്ദ്രിയം ഭാവേതി…പേ… സതിന്ദ്രിയം ഭാവേതി…പേ… സമാധിന്ദ്രിയം ഭാവേതി…പേ… പഞ്ഞിന്ദ്രിയം ഭാവേതി ഉപസമഗാമിം സമ്ബോധഗാമിം. അയം ഖോ, ഭന്തേ, അനുത്തരോ യോഗക്ഖേമോ യം സമ്പസ്സമാനോ ഖീണാസവോ ഭിക്ഖു തഥാഗതേ വാ തഥാഗതസാസനേ വാ പരമനിപച്ചകാരം പവത്തമാനോ പവത്തതീ’’തി. ‘‘സാധു സാധു, സാരിപുത്ത! ഏസോ ഹി, സാരിപുത്ത, അനുത്തരോ യോഗക്ഖേമോ യം സമ്പസ്സമാനോ ഖീണാസവോ ഭിക്ഖു തഥാഗതേ വാ തഥാഗതസാസനേ വാ പരമനിപച്ചകാരം പവത്തമാനോ പവത്തതീ’’തി.

‘‘കതമോ ച, സാരിപുത്ത, പരമനിപച്ചകാരോ യം ഖീണാസവോ ഭിക്ഖു തഥാഗതേ വാ തഥാഗതസാസനേ വാ പരമനിപച്ചകാരം പവത്തമാനോ പവത്തതീ’’തി? ‘‘ഇധ, ഭന്തേ, ഖീണാസവോ ഭിക്ഖു സത്ഥരി സഗാരവോ വിഹരതി സപ്പതിസ്സോ [സപ്പടിസ്സോ (സ്യാ. കം. ക.)], ധമ്മേ സഗാരവോ വിഹരതി സപ്പതിസ്സോ, സങ്ഘേ സഗാരവോ വിഹരതി സപ്പതിസ്സോ, സിക്ഖായ സഗാരവോ വിഹരതി സപ്പതിസ്സോ, സമാധിസ്മിം സഗാരവോ വിഹരതി സപ്പതിസ്സോ. അയം ഖോ, ഭന്തേ, പരമനിപച്ചകാരോ യം ഖീണാസവോ ഭിക്ഖു തഥാഗതേ വാ തഥാഗതസാസനേ വാ പരമനിപച്ചകാരം പവത്തമാനോ പവത്തതീ’’തി. ‘‘സാധു സാധു, സാരിപുത്ത! ഏസോ ഹി, സാരിപുത്ത, പരമനിപച്ചകാരോ യം ഖീണാസവോ ഭിക്ഖു തഥാഗതേ വാ തഥാഗതസാസനേ വാ പരമനിപച്ചകാരം പവത്തമാനോ പവത്തതീ’’തി. അട്ഠമം.