൯. ഭാവനാസുത്തം

൪൦൫. ‘‘ചതുന്നം, ഭിക്ഖവേ, സതിപട്ഠാനാനം ഭാവനം ദേസേസ്സാമി. തം സുണാഥ’’. ‘‘കതമാ, ഭിക്ഖവേ, ചതുന്നം സതിപട്ഠാനാനം ഭാവനാ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു കായേ കായാനുപസ്സീ വിഹരതി ആതാപീ സമ്പജാനോ സതിമാ, വിനേയ്യ ലോകേ അഭിജ്ഝാദോമനസ്സം; വേദനാസു…പേ… ചിത്തേ…പേ… ധമ്മേസു ധമ്മാനുപസ്സീ വിഹരതി ആതാപീ സമ്പജാനോ സതിമാ, വിനേയ്യ ലോകേ അഭിജ്ഝാദോമനസ്സം. അയം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ചതുന്നം സതിപട്ഠാനാനം ഭാവനാ’’തി. നവമം.