൯. സേദകസുത്തം

൩൮൫. ഏകം സമയം ഭഗവാ സുമ്ഭേസു വിഹരതി സേദകം നാമ സുമ്ഭാനം നിഗമോ. തത്ര ഖോ ഭഗവാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘ഭൂതപുബ്ബം, ഭിക്ഖവേ, ചണ്ഡാലവംസികോ ചണ്ഡാലവംസം ഉസ്സാപേത്വാ മേദകഥാലികം അന്തേവാസിം ആമന്തേസി – ‘ഏഹി ത്വം, സമ്മ മേദകഥാലികേ, ചണ്ഡാലവംസം അഭിരുഹിത്വാ മമ ഉപരിഖന്ധേ തിട്ഠാഹീ’തി. ‘ഏവം, ആചരിയാ’തി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, മേദകഥാലികാ അന്തേവാസീ ചണ്ഡാലവംസികസ്സ പടിസ്സുത്വാ ചണ്ഡാലവംസം അഭിരുഹിത്വാ ആചരിയസ്സ ഉപരിഖന്ധേ അട്ഠാസി. അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ചണ്ഡാലവംസികോ മേദകഥാലികം അന്തേവാസിം ഏതദവോച – ‘ത്വം, സമ്മ മേദകഥാലികേ, മമം രക്ഖ, അഹം തം രക്ഖിസ്സാമി. ഏവം മയം അഞ്ഞമഞ്ഞം ഗുത്താ അഞ്ഞമഞ്ഞം രക്ഖിതാ സിപ്പാനി ചേവ ദസ്സേസ്സാമ, ലാഭഞ്ച [ലാഭേ ച (സീ.)] ലച്ഛാമ, സോത്ഥിനാ ച ചണ്ഡാലവംസാ ഓരോഹിസ്സാമാ’തി. ഏവം വുത്തേ, ഭിക്ഖവേ, മേദകഥാലികാ അന്തേവാസീ ചണ്ഡാലവംസികം ഏതദവോച – ‘ന ഖോ പനേതം, ആചരിയ, ഏവം ഭവിസ്സതി. ത്വം, ആചരിയ, അത്താനം രക്ഖ, അഹം അത്താനം രക്ഖിസ്സാമി. ഏവം മയം അത്തഗുത്താ അത്തരക്ഖിതാ സിപ്പാനി ചേവ ദസ്സേസ്സാമ, ലാഭഞ്ച ലച്ഛാമ, സോത്ഥിനാ ച ചണ്ഡാലവംസാ ഓരോഹിസ്സാമാ’’’തി. ‘‘സോ തത്ഥ ഞായോ’’തി ഭഗവാ ഏതദവോച, ‘‘യഥാ മേദകഥാലികാ അന്തേവാസീ ആചരിയം അവോച. അത്താനം, ഭിക്ഖവേ, രക്ഖിസ്സാമീതി സതിപട്ഠാനം സേവിതബ്ബം; പരം രക്ഖിസ്സാമീതി സതിപട്ഠാനം സേവിതബ്ബം. അത്താനം, ഭിക്ഖവേ, രക്ഖന്തോ പരം രക്ഖതി, പരം രക്ഖന്തോ അത്താനം രക്ഖതി’’.

‘‘കഥഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, അത്താനം രക്ഖന്തോ പരം രക്ഖതി? ആസേവനായ, ഭാവനായ, ബഹുലീകമ്മേന – ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, അത്താനം രക്ഖന്തോ പരം രക്ഖതി. കഥഞ്ച, ഭിക്ഖവേ, പരം രക്ഖന്തോ അത്താനം രക്ഖതി? ഖന്തിയാ, അവിഹിംസായ, മേത്തചിത്തതായ, അനുദയതായ – ഏവം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പരം രക്ഖന്തോ അത്താനം രക്ഖതി. അത്താനം, ഭിക്ഖവേ, രക്ഖിസ്സാമീതി സതിപട്ഠാനം സേവിതബ്ബം; പരം രക്ഖിസ്സാമീതി സതിപട്ഠാനം സേവിതബ്ബം. അത്താനം, ഭിക്ഖവേ, രക്ഖന്തോ പരം രക്ഖതി, പരം രക്ഖന്തോ അത്താനം രക്ഖതീ’’തി. നവമം.