൧-൧൦. ഏസനാദിസുത്തം

൨൯൨. ‘‘തിസ്സോ ഇമാ, ഭിക്ഖവേ, ഏസനാ. കതമാ തിസ്സോ? കാമേസനാ, ഭവേസനാ, ബ്രഹ്മചരിയേസനാതി വിത്ഥാരേതബ്ബം.

ഏസനാവഗ്ഗോ ദ്വാദസമോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

ഏസനാ വിധാ ആസവോ, ഭവോ ച ദുക്ഖതാ തിസ്സോ;

ഖിലം മലഞ്ച നീഘോ ച, വേദനാ തണ്ഹാ തസിനായ ചാതി.

(ബോജ്ഝങ്ഗസംയുത്തസ്സ ഏസനാപേയ്യാലം വിവേകനിസ്സിതതോ വിത്ഥാരേതബ്ബം).