൧൦. നന്ദിയസുത്തം
൧൦. സാവത്ഥിനിദാനം. അഥ ഖോ നന്ദിയോ പരിബ്ബാജകോ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവതാ സദ്ധിം സമ്മോദി. സമ്മോദനീയം കഥം സാരണീയം വീതിസാരേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദി. ഏകമന്തം നിസിന്നോ ഖോ നന്ദിയോ പരിബ്ബാജകോ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘കതി നു ഖോ, ഭോ ഗോതമ, ധമ്മാ ഭാവിതാ ബഹുലീകതാ നിബ്ബാനങ്ഗമാ ഹോന്തി നിബ്ബാനപരായനാ നിബ്ബാനപരിയോസാനാ’’തി?
‘‘അട്ഠിമേ ഖോ, നന്ദിയ, ധമ്മാ ഭാവിതാ ബഹുലീകതാ നിബ്ബാനങ്ഗമാ ഹോന്തി നിബ്ബാനപരായനാ നിബ്ബാനപരിയോസാനാ. കതമേ അട്ഠ? സേയ്യഥിദം – സമ്മാദിട്ഠി…പേ… സമ്മാസമാധി. ഇമേ ഖോ, നന്ദിയ, അട്ഠ ധമ്മാ ഭാവിതാ ബഹുലീകതാ നിബ്ബാനങ്ഗമാ ഹോന്തി നിബ്ബാനപരായനാ നിബ്ബാനപരിയോസാനാ’’തി. ഏവം വുത്തേ നന്ദിയോ പരിബ്ബാജകോ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘അഭിക്കന്തം, ഭോ ഗോതമ, അഭിക്കന്തം, ഭോ ഗോതമ …പേ… ഉപാസകം മം ഭവം ഗോതമോ ധാരേതു അജ്ജതഗ്ഗേ പാണുപേതം സരണം ഗത’’ന്തി. ദസമം.
അവിജ്ജാവഗ്ഗോ പഠമോ.
തസ്സുദ്ദാനം –
അവിജ്ജഞ്ച ഉപഡ്ഢഞ്ച, സാരിപുത്തോ ച ബ്രാഹ്മണോ;
കിമത്ഥിയോ ച ദ്വേ ഭിക്ഖൂ, വിഭങ്ഗോ സൂകനന്ദിയാതി.