൨. പഠമആകാസസുത്തം

൨൬൦. ‘‘സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, ആകാസേ വിവിധാ വാതാ വായന്തി. പുരത്ഥിമാപി വാതാ വായന്തി, പച്ഛിമാപി വാതാ വായന്തി, ഉത്തരാപി വാതാ വായന്തി, ദക്ഖിണാപി വാതാ വായന്തി, സരജാപി വാതാ വായന്തി, അരജാപി വാതാ വായന്തി, സീതാപി വാതാ വായന്തി, ഉണ്ഹാപി വാതാ വായന്തി, പരിത്താപി വാതാ വായന്തി, അധിമത്താപി വാതാ വായന്തി. ഏവമേവ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ഇമസ്മിം കായസ്മിം വിവിധാ വേദനാ ഉപ്പജ്ജന്തി, സുഖാപി വേദനാ ഉപ്പജ്ജതി, ദുക്ഖാപി വേദനാ ഉപ്പജ്ജതി, അദുക്ഖമസുഖാപി വേദനാ ഉപ്പജ്ജതീ’’തി.

‘‘യഥാപി വാതാ ആകാസേ, വായന്തി വിവിധാ പുഥൂ;

പുരത്ഥിമാ പച്ഛിമാ ചാപി, ഉത്തരാ അഥ ദക്ഖിണാ.

‘‘സരജാ അരജാ ചപി, സീതാ ഉണ്ഹാ ച ഏകദാ;

അധിമത്താ പരിത്താ ച, പുഥൂ വായന്തി മാലുതാ.

‘‘തഥേവിമസ്മിം കായസ്മിം, സമുപ്പജ്ജന്തി വേദനാ;

സുഖദുക്ഖസമുപ്പത്തി, അദുക്ഖമസുഖാ ച യാ.

‘‘യതോ ച ഭിക്ഖു ആതാപീ, സമ്പജഞ്ഞം ന രിഞ്ചതി [സമ്പജാനോ നിരൂപധി (ക.)];

തതോ സോ വേദനാ സബ്ബാ, പരിജാനാതി പണ്ഡിതോ.

‘‘സോ വേദനാ പരിഞ്ഞായ, ദിട്ഠേ ധമ്മേ അനാസവോ;

കായസ്സ ഭേദാ ധമ്മട്ഠോ, സങ്ഖ്യം നോപേതി വേദഗൂ’’തി. ദുതിയം;