൪. പാതാലസുത്തം

൨൫൨. ‘‘അസ്സുതവാ, ഭിക്ഖവേ, പുഥുജ്ജനോ യം വാചം ഭാസതി – ‘അത്ഥി മഹാസമുദ്ദേ പാതാലോ’തി. തം ഖോ പനേതം, ഭിക്ഖവേ, അസ്സുതവാ പുഥുജ്ജനോ അസന്തം അവിജ്ജമാനം ഏവം വാചം ഭാസതി – ‘അത്ഥി മഹാസമുദ്ദേ പാതാലോ’തി. സാരീരികാനം ഖോ ഏതം, ഭിക്ഖവേ, ദുക്ഖാനം വേദനാനം അധിവചനം യദിദം ‘പാതാലോ’തി. അസ്സുതവാ, ഭിക്ഖവേ, പുഥുജ്ജനോ സാരീരികായ ദുക്ഖായ വേദനായ ഫുട്ഠോ സമാനോ സോചതി കിലമതി പരിദേവതി ഉരത്താളിം കന്ദതി സമ്മോഹം ആപജ്ജതി. അയം വുച്ചതി, ഭിക്ഖവേ, ‘അസ്സുതവാ പുഥുജ്ജനോ പാതാലേ ന പച്ചുട്ഠാസി, ഗാധഞ്ച നാജ്ഝഗാ’. സുതവാ ച ഖോ, ഭിക്ഖവേ, അരിയസാവകോ സാരീരികായ ദുക്ഖായ വേദനായ ഫുട്ഠോ സമാനോ നേവ സോചതി, ന കിലമതി, ന പരിദേവതി, ന ഉരത്താളിം കന്ദതി, ന സമ്മോഹം ആപജ്ജതി. അയം വുച്ചതി, ഭിക്ഖവേ, ‘സുതവാ അരിയസാവകോ പാതാലേ പച്ചുട്ഠാസി, ഗാധഞ്ച അജ്ഝഗാ’’’തി.

‘‘യോ ഏതാ നാധിവാസേതി, ഉപ്പന്നാ വേദനാ ദുഖാ;

സാരീരികാ പാണഹരാ, യാഹി ഫുട്ഠോ പവേധതി.

‘‘അക്കന്ദതി പരോദതി, ദുബ്ബലോ അപ്പഥാമകോ;

ന സോ പാതാലേ പച്ചുട്ഠാസി, അഥോ ഗാധമ്പി നാജ്ഝഗാ.

‘‘യോ ചേതാ അധിവാസേതി, ഉപ്പന്നാ വേദനാ ദുഖാ;

സാരീരികാ പാണഹരാ, യാഹി ഫുട്ഠോ ന വേധതി;

സ വേ പാതാലേ പച്ചുട്ഠാസി, അഥോ ഗാധമ്പി അജ്ഝഗാ’’തി. ചതുത്ഥം;