൬൦. ബാഹിരായതനഅനത്തസുത്തം

൨൨൭. ‘‘രൂപാ, ഭിക്ഖവേ, അനത്താ. സദ്ദാ… ഗന്ധാ… രസാ… ഫോട്ഠബ്ബാ… ധമ്മാ അനത്താ. ഏവം പസ്സം…പേ… നാപരം ഇത്ഥത്തായാതി പജാനാതീ’’തി.

സട്ഠിപേയ്യാലവഗ്ഗോ സത്തരസമോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

ഛന്ദേനട്ഠാരസ ഹോന്തി, അതീതേന ച ദ്വേ നവ;

യദനിച്ചാട്ഠാരസ വുത്താ, തയോ അജ്ഝത്തബാഹിരാ;

പേയ്യാലോ സട്ഠികോ വുത്തോ, ബുദ്ധേനാദിച്ചബന്ധുനാതി.

സുത്തന്താനി സട്ഠി.