൭. അജ്ഝത്താനിച്ചഹേതുസുത്തം

൧൪൦. ‘‘ചക്ഖും, ഭിക്ഖവേ, അനിച്ചം. യോപി ഹേതു, യോപി പച്ചയോ ചക്ഖുസ്സ ഉപ്പാദായ, സോപി അനിച്ചോ. അനിച്ചസമ്ഭൂതം, ഭിക്ഖവേ, ചക്ഖു കുതോ നിച്ചം ഭവിസ്സതി…പേ… ജിവ്ഹാ അനിച്ചാ. യോപി ഹേതു, യോപി പച്ചയോ ജിവ്ഹായ ഉപ്പാദായ സോപി അനിച്ചോ. അനിച്ചസമ്ഭൂതാ, ഭിക്ഖവേ, ജിവ്ഹാ കുതോ നിച്ചാ ഭവിസ്സതി…പേ… മനോ അനിച്ചോ. യോപി, ഭിക്ഖവേ, ഹേതു യോപി പച്ചയോ മനസ്സ ഉപ്പാദായ, സോപി അനിച്ചോ. അനിച്ചസമ്ഭൂതോ, ഭിക്ഖവേ, മനോ കുതോ നിച്ചോ ഭവിസ്സതി! ഏവം പസ്സം, ഭിക്ഖവേ, സുതവാ അരിയസാവകോ ചക്ഖുസ്മിമ്പി നിബ്ബിന്ദതി…പേ… ജിവ്ഹായപി നിബ്ബിന്ദതി…പേ… നിബ്ബിന്ദം വിരജ്ജതി; വിരാഗാ വിമുച്ചതി; വിമുത്തസ്മിം വിമുത്തമിതി ഞാണം ഹോതി. ‘ഖീണാ ജാതി, വുസിതം ബ്രഹ്മചരിയം, കതം കരണീയം, നാപരം ഇത്ഥത്തായാ’തി പജാനാതീ’’തി. സത്തമം.