൧൧. ബാഹിരദുക്ഖഹേതുസുത്തം

൧൪൪. ‘‘രൂപാ, ഭിക്ഖവേ, ദുക്ഖാ. യോപി ഹേതു, യോപി പച്ചയോ രൂപാനം ഉപ്പാദായ, സോപി ദുക്ഖോ. ദുക്ഖസമ്ഭൂതാ, ഭിക്ഖവേ, രൂപാ കുതോ സുഖാ ഭവിസ്സന്തി! സദ്ദാ… ഗന്ധാ… രസാ… ഫോട്ഠബ്ബാ… ധമ്മാ ദുക്ഖാ. യോപി ഹേതു, യോപി പച്ചയോ ധമ്മാനം ഉപ്പാദായ, സോപി ദുക്ഖോ. ദുക്ഖസമ്ഭൂതാ, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മാ കുതോ സുഖാ ഭവിസ്സന്തി! ഏവം പസ്സം…പേ… ‘ഖീണാ ജാതി, വുസിതം ബ്രഹ്മചരിയം, കതം കരണീയം, നാപരം ഇത്ഥത്തായാ’തി പജാനാതീ’’തി. ഏകാദസമം.