൧൨. ബാഹിരാനത്താതീതാനാഗതസുത്തം

൧൨. ‘‘രൂപാ, ഭിക്ഖവേ, അനത്താ അതീതാനാഗതാ; കോ പന വാദോ പച്ചുപ്പന്നാനം! ഏവം പസ്സം, ഭിക്ഖവേ, സുതവാ അരിയസാവകോ അതീതേസു രൂപേസു അനപേക്ഖോ ഹോതി; അനാഗതേ രൂപേ നാഭിനന്ദതി; പച്ചുപ്പന്നാനം രൂപാനം നിബ്ബിദായ വിരാഗായ നിരോധായ പടിപന്നോ ഹോതി. സദ്ദാ… ഗന്ധാ… രസാ… ഫോട്ഠബ്ബാ… ധമ്മാ അനത്താ അതീതാനാഗതാ; കോ പന വാദോ പച്ചുപ്പന്നാനം! ഏവം പസ്സം, ഭിക്ഖവേ, സുതവാ അരിയസാവകോ അതീതേസു ധമ്മേസു അനപേക്ഖോ ഹോതി; അനാഗതേ ധമ്മേ നാഭിനന്ദതി; പച്ചുപ്പന്നാനം ധമ്മാനം നിബ്ബിദായ വിരാഗായ നിരോധായ പടിപന്നോ ഹോതീ’’തി. ദ്വാദസമം.

അനിച്ചവഗ്ഗോ പഠമോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

അനിച്ചം ദുക്ഖം അനത്താ ച, തയോ അജ്ഝത്തബാഹിരാ;

യദനിച്ചേന തയോ വുത്താ, തേ തേ അജ്ഝത്തബാഹിരാതി.