൮. സഹേതുദുക്ഖസുത്തം

൧൯. സാവത്ഥിനിദാനം. ‘‘രൂപം, ഭിക്ഖവേ, ദുക്ഖം. യോപി ഹേതു യോപി പച്ചയോ രൂപസ്സ ഉപ്പാദായ, സോപി ദുക്ഖോ. ദുക്ഖസമ്ഭൂതം, ഭിക്ഖവേ, രൂപം കുതോ സുഖം ഭവിസ്സതി! വേദനാ ദുക്ഖാ… സഞ്ഞാ ദുക്ഖാ… സങ്ഖാരാ ദുക്ഖാ… വിഞ്ഞാണം ദുക്ഖം. യോപി ഹേതു യോപി പച്ചയോ വിഞ്ഞാണസ്സ ഉപ്പാദായ, സോപി ദുക്ഖോ. ദുക്ഖസമ്ഭൂതം, ഭിക്ഖവേ, വിഞ്ഞാണം കുതോ സുഖം ഭവിസ്സതി! ഏവം പസ്സം…പേ… നാപരം ഇത്ഥത്തായാതി പജാനാതീ’’തി. അട്ഠമം.