൯. സഹേതുഅനത്തസുത്തം

൨൦. സാവത്ഥിനിദാനം. ‘‘രൂപം, ഭിക്ഖവേ, അനത്താ. യോപി ഹേതു യോപി പച്ചയോ രൂപസ്സ ഉപ്പാദായ, സോപി അനത്താ. അനത്തസമ്ഭൂതം, ഭിക്ഖവേ, രൂപം കുതോ അത്താ ഭവിസ്സതി! വേദനാ അനത്താ… സഞ്ഞാ അനത്താ… സങ്ഖാരാ അനത്താ… വിഞ്ഞാണം അനത്താ. യോപി ഹേതു യോപി പച്ചയോ വിഞ്ഞാണസ്സ ഉപ്പാദായ, സോപി അനത്താ. അനത്തസമ്ഭൂതം, ഭിക്ഖവേ, വിഞ്ഞാണം കുതോ അത്താ ഭവിസ്സതി! ഏവം പസ്സം…പേ… നാപരം ഇത്ഥത്തായാതി പജാനാതീ’’തി. നവമം.