൭. സഹേതുഅനിച്ചസുത്തം

൧൮. സാവത്ഥിനിദാനം. ‘‘രൂപം, ഭിക്ഖവേ, അനിച്ചം. യോപി ഹേതു, യോപി പച്ചയോ രൂപസ്സ ഉപ്പാദായ, സോപി അനിച്ചോ. അനിച്ചസമ്ഭൂതം, ഭിക്ഖവേ, രൂപം കുതോ നിച്ചം ഭവിസ്സതി! വേദനാ അനിച്ചാ. യോപി ഹേതു, യോപി പച്ചയോ വേദനായ ഉപ്പാദായ, സോപി അനിച്ചോ. അനിച്ചസമ്ഭൂതാ, ഭിക്ഖവേ, വേദനാ കുതോ നിച്ചാ ഭവിസ്സതി! സഞ്ഞാ അനിച്ചാ… സങ്ഖാരാ അനിച്ചാ. യോപി ഹേതു യോപി പച്ചയോ സങ്ഖാരാനം ഉപ്പാദായ, സോപി അനിച്ചോ. അനിച്ചസമ്ഭൂതാ, ഭിക്ഖവേ, സങ്ഖാരാ കുതോ നിച്ചാ ഭവിസ്സന്തി! വിഞ്ഞാണം അനിച്ചം. യോപി ഹേതു യോപി പച്ചയോ വിഞ്ഞാണസ്സ ഉപ്പാദായ, സോപി അനിച്ചോ. അനിച്ചസമ്ഭൂതം, ഭിക്ഖവേ, വിഞ്ഞാണം കുതോ നിച്ചം ഭവിസ്സതി! ഏവം പസ്സം…പേ… നാപരം ഇത്ഥത്തായാതി പജാനാതീ’’തി. സത്തമം.