൮-൧൩. പിതുസുത്താദിഛക്കം

൧൮൭. സാവത്ഥിയം വിഹരതി…പേ… ‘‘ദാരുണോ, ഭിക്ഖവേ, ലാഭസക്കാരസിലോകോ കടുകോ ഫരുസോ അന്തരായികോ അനുത്തരസ്സ യോഗക്ഖേമസ്സ അധിഗമായ. ഇധാഹം, ഭിക്ഖവേ, ഏകച്ചം പുഗ്ഗലം ഏവം ചേതസാ ചേതോ പരിച്ച പജാനാമി – ‘ന ചായമായസ്മാ പിതുപി ഹേതു…പേ… ഭാതുപി ഹേതു… ഭഗിനിയാപി ഹേതു… പുത്തസ്സപി ഹേതു… ധീതുയാപി ഹേതു… പജാപതിയാപി ഹേതു സമ്പജാനമുസാ ഭാസേയ്യാ’തി. തമേനം പസ്സാമി അപരേന സമയേന ലാഭസക്കാരസിലോകേന അഭിഭൂതം പരിയാദിണ്ണചിത്തം സമ്പജാനമുസാ ഭാസന്തം. ഏവം ദാരുണോ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ലാഭസക്കാരസിലോകോ കടുകോ ഫരുസോ അന്തരായികോ അനുത്തരസ്സ യോഗക്ഖേമസ്സ അധിഗമായ. തസ്മാതിഹ, ഭിക്ഖവേ, ഏവം സിക്ഖിതബ്ബം – ‘ഉപ്പന്നം ലാഭസക്കാരസിലോകം പജഹിസ്സാമ, ന ച നോ ഉപ്പന്നോ ലാഭസക്കാരസിലോകോ ചിത്തം പരിയാദായ ഠസ്സതീ’തി. ഏവഞ്ഹി വോ, ഭിക്ഖവേ, സിക്ഖിതബ്ബ’’ന്തി. തേരസമം.

ചതുത്ഥോ വഗ്ഗോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

ഭിന്ദി മൂലം ദുവേ ധമ്മാ, പക്കന്തം രഥ മാതരി;

പിതാ ഭാതാ ച ഭഗിനീ, പുത്തോ ധീതാ പജാപതീതി.

ലാഭസക്കാരസംയുത്തം സമത്തം.