൭. സാവകസുത്തം

൧൩൦. സാവത്ഥിയം വിഹരതി. അഥ ഖോ സമ്ബഹുലാ ഭിക്ഖൂ യേന ഭഗവാ…പേ… ഏകമന്തം നിസിന്നാ ഖോ തേ ഭിക്ഖൂ ഭഗവന്തം ഏതദവോചും – ‘‘കീവബഹുകാ നു ഖോ, ഭന്തേ, കപ്പാ അബ്ഭതീതാ അതിക്കന്താ’’തി? ‘‘ബഹുകാ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, കപ്പാ അബ്ഭതീതാ അതിക്കന്താ. തേ ന സുകരാ സങ്ഖാതും – ‘ഏത്തകാ കപ്പാ ഇതി വാ, ഏത്തകാനി കപ്പസതാനി ഇതി വാ, ഏത്തകാനി കപ്പസഹസ്സാനി ഇതി വാ, ഏത്തകാനി കപ്പസതസഹസ്സാനി ഇതി വാ’’’തി.

‘‘സക്കാ പന, ഭന്തേ, ഉപമം കാതു’’ന്തി? ‘‘സക്കാ, ഭിക്ഖവേ’’തി ഭഗവാ അവോച. ‘‘ഇധസ്സു, ഭിക്ഖവേ, ചത്താരോ സാവകാ വസ്സസതായുകാ വസ്സസതജീവിനോ. തേ ദിവസേ ദിവസേ കപ്പസതസഹസ്സം കപ്പസതസഹസ്സം അനുസ്സരേയ്യും. അനനുസ്സരിതാവ ഭിക്ഖവേ, തേഹി കപ്പാ അസ്സു, അഥ ഖോ തേ ചത്താരോ സാവകാ വസ്സസതായുകാ വസ്സസതജീവിനോ വസ്സസതസ്സ അച്ചയേന കാലം കരേയ്യും. ഏവം ബഹുകാ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, കപ്പാ അബ്ഭതീതാ അതിക്കന്താ. തേ ന സുകരാ സങ്ഖാതും – ‘ഏത്തകാ കപ്പാ ഇതി വാ, ഏത്തകാനി കപ്പസതാനി ഇതി വാ, ഏത്തകാനി കപ്പസഹസ്സാനി ഇതി വാ, ഏത്തകാനി കപ്പസതസഹസ്സാനി ഇതി വാ’തി. തം കിസ്സ ഹേതു? അനമതഗ്ഗോയം, ഭിക്ഖവേ, സംസാരോ…പേ… അലം വിമുച്ചിതു’’ന്തി. സത്തമം.