൬. അനുരുദ്ധസുത്തം

൨൨൬. ഏകം സമയം ആയസ്മാ അനുരുദ്ധോ കോസലേസു വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. അഥ ഖോ അഞ്ഞതരാ താവതിംസകായികാ ദേവതാ ജാലിനീ നാമ ആയസ്മതോ അനുരുദ്ധസ്സ പുരാണദുതിയികാ യേനായസ്മാ അനുരുദ്ധോ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ആയസ്മന്തം അനുരുദ്ധം ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘തത്ഥ ചിത്തം പണിധേഹി, യത്ഥ തേ വുസിതം പുരേ;

താവതിംസേസു ദേവേസു, സബ്ബകാമസമിദ്ധിസു;

പുരക്ഖതോ പരിവുതോ, ദേവകഞ്ഞാഹി സോഭസീ’’തി.

‘‘ദുഗ്ഗതാ ദേവകഞ്ഞായോ, സക്കായസ്മിം പതിട്ഠിതാ;

തേ ചാപി ദുഗ്ഗതാ സത്താ, ദേവകഞ്ഞാഹി പത്ഥിതാ’’തി.

‘‘ന തേ സുഖം പജാനന്തി, യേ ന പസ്സന്തി നന്ദനം;

ആവാസം നരദേവാനം, തിദസാനം യസസ്സിന’’ന്തി.

‘‘ന ത്വം ബാലേ വിജാനാസി, യഥാ അരഹതം വചോ;

അനിച്ചാ സബ്ബസങ്ഖാരാ, ഉപ്പാദവയധമ്മിനോ;

ഉപ്പജ്ജിത്വാ നിരുജ്ഝന്തി, തേസം വൂപസമോ സുഖോ.

‘‘നത്ഥി ദാനി പുനാവാസോ, ദേവകായസ്മി ജാലിനി;

വിക്ഖീണോ ജാതിസംസാരോ, നത്ഥി ദാനി പുനബ്ഭവോ’’തി.