൭. നാഗദത്തസുത്തം

൨൨൭. ഏകം സമയം ആയസ്മാ നാഗദത്തോ കോസലേസു വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. തേന ഖോ പന സമയേന ആയസ്മാ നാഗദത്തോ അതികാലേന ഗാമം പവിസതി, അതിദിവാ പടിക്കമതി. അഥ ഖോ യാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ ആയസ്മതോ നാഗദത്തസ്സ അനുകമ്പികാ അത്ഥകാമാ ആയസ്മന്തം നാഗദത്തം സംവേജേതുകാമാ യേനായസ്മാ നാഗദത്തോ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ആയസ്മന്തം നാഗദത്തം ഗാഥാഹി അജ്ഝഭാസി –

‘‘കാലേ പവിസ നാഗദത്ത, ദിവാ ച ആഗന്ത്വാ അതിവേലചാരീ;

സംസട്ഠോ ഗഹട്ഠേഹി, സമാനസുഖദുക്ഖോ.

‘‘ഭായാമി നാഗദത്തം സുപ്പഗബ്ഭം, കുലേസു വിനിബദ്ധം;

മാ ഹേവ മച്ചുരഞ്ഞോ ബലവതോ, അന്തകസ്സ വസം ഉപേസീ’’തി [വസമേയ്യാതി (സീ. പീ.), വസമേസീതി (സ്യാ. കം.)].

അഥ ഖോ ആയസ്മാ നാഗദത്തോ തായ ദേവതായ സംവേജിതോ സംവേഗമാപാദീതി.