൯. വനസംയുത്തം

൧. വിവേകസുത്തം

൨൨൧. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം അഞ്ഞതരോ ഭിക്ഖു കോസലേസു വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. തേന ഖോ പന സമയേന സോ ഭിക്ഖു ദിവാവിഹാരഗതോ പാപകേ അകുസലേ വിതക്കേ വിതക്കേതി ഗേഹനിസ്സിതേ. അഥ ഖോ യാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ തസ്സ ഭിക്ഖുനോ അനുകമ്പികാ അത്ഥകാമാ തം ഭിക്ഖും സംവേജേതുകാമാ യേന സോ ഭിക്ഖു തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ തം ഭിക്ഖും ഗാഥാഹി അജ്ഝഭാസി –

‘‘വിവേകകാമോസി വനം പവിട്ഠോ,

അഥ തേ മനോ നിച്ഛരതീ ബഹിദ്ധാ;

ജനോ ജനസ്മിം വിനയസ്സു ഛന്ദം,

തതോ സുഖീ ഹോഹിസി വീതരാഗോ.

‘‘അരതിം പജഹാസി സതോ, ഭവാസി സതം തം സാരയാമസേ;

പാതാലരജോ ഹി ദുത്തരോ, മാ തം കാമരജോ അവാഹരി.

‘‘സകുണോ യഥാ പംസുകുന്ഥിതോ [പംസുകുണ്ഠിതോ (ക.), പംസുകുണ്ഡിതോ (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)], വിധുനം പാതയതി സിതം രജം;

ഏവം ഭിക്ഖു പധാനവാ സതിമാ, വിധുനം പാതയതി സിതം രജ’’ന്തി.

അഥ ഖോ സോ ഭിക്ഖു തായ ദേവതായ സംവേജിതോ സംവേഗമാപാദീതി.

൨. ഉപട്ഠാനസുത്തം

൨൨൨. ഏകം സമയം അഞ്ഞതരോ ഭിക്ഖു കോസലേസു വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. തേന ഖോ പന സമയേന സോ ഭിക്ഖു ദിവാവിഹാരഗതോ സുപതി. അഥ ഖോ യാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ തസ്സ ഭിക്ഖുനോ അനുകമ്പികാ അത്ഥകാമാ തം ഭിക്ഖും സംവേജേതുകാമാ യേന സോ ഭിക്ഖു തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ തം ഭിക്ഖും ഗാഥാഹി അജ്ഝഭാസി –

‘‘ഉട്ഠേഹി ഭിക്ഖു കിം സേസി, കോ അത്ഥോ സുപിതേന [സുപിനേന (സീ.)] തേ;

ആതുരസ്സ ഹി കാ നിദ്ദാ, സല്ലവിദ്ധസ്സ രുപ്പതോ.

‘‘യായ സദ്ധായ പബ്ബജിതോ [യായ സദ്ധാപബ്ബജിതോ (സീ. സ്യാ. കം.)], അഗാരസ്മാനഗാരിയം;

തമേവ സദ്ധം ബ്രൂഹേഹി, മാ നിദ്ദായ വസം ഗമീ’’തി.

‘‘അനിച്ചാ അദ്ധുവാ കാമാ, യേസു മന്ദോവ മുച്ഛിതോ;

ബദ്ധേസു [ഖന്ധേസു (സീ.)] മുത്തം അസിതം, കസ്മാ പബ്ബജിതം തപേ.

‘‘ഛന്ദരാഗസ്സ വിനയാ, അവിജ്ജാസമതിക്കമാ;

തം ഞാണം പരമോദാനം [പരിയോദാതം (സീ. പീ.), പരമോദാതം (സ്യാ. കം.), പരമവോദാനം (സീ. അട്ഠ.)], കസ്മാ പബ്ബജിതം തപേ.

‘‘ഛേത്വാ [ഭേത്വാ (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] അവിജ്ജം വിജ്ജായ, ആസവാനം പരിക്ഖയാ;

അസോകം അനുപായാസം, കസ്മാ പബ്ബജിതം തപേ.

‘‘ആരദ്ധവീരിയം പഹിതത്തം, നിച്ചം ദള്ഹപരക്കമം;

നിബ്ബാനം അഭികങ്ഖന്തം, കസ്മാ പബ്ബജിതം തപേ’’തി.

൩. കസ്സപഗോത്തസുത്തം

൨൨൩. ഏകം സമയം ആയസ്മാ കസ്സപഗോത്തോ കോസലേസു വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. തേന ഖോ പന സമയേന ആയസ്മാ കസ്സപഗോത്തോ ദിവാവിഹാരഗതോ അഞ്ഞതരം ഛേതം ഓവദതി. അഥ ഖോ യാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ ആയസ്മന്തം കസ്സപഗോത്തം സംവേജേതുകാമാ യേനായസ്മാ കസ്സപഗോത്തോ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ആയസ്മന്തം കസ്സപഗോത്തം ഗാഥാഹി അജ്ഝഭാസി –

‘‘ഗിരിദുഗ്ഗചരം ഛേതം, അപ്പപഞ്ഞം അചേതസം;

അകാലേ ഓവദം ഭിക്ഖു, മന്ദോവ പടിഭാതി മം.

‘‘സുണാതി ന വിജാനാതി, ആലോകേതി ന പസ്സതി;

ധമ്മസ്മിം ഭഞ്ഞമാനസ്മിം, അത്ഥം ബാലോ ന ബുജ്ഝതി.

‘‘സചേപി ദസ പജ്ജോതേ, ധാരയിസ്സസി കസ്സപ;

നേവ ദക്ഖതി രൂപാനി, ചക്ഖു ഹിസ്സ ന വിജ്ജതീ’’തി.

അഥ ഖോ ആയസ്മാ കസ്സപഗോത്തോ തായ ദേവതായ സംവേജിതോ സംവേഗമാപാദീതി.

൪. സമ്ബഹുലസുത്തം

൨൨൪. ഏകം സമയം സമ്ബഹുലാ ഭിക്ഖൂ കോസലേസു വിഹരന്തി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. അഥ ഖോ തേ ഭിക്ഖൂ വസ്സംവുട്ഠാ [വസ്സംവുത്ഥാ (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] തേമാസച്ചയേന ചാരികം പക്കമിംസു. അഥ ഖോ യാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ തേ ഭിക്ഖൂ അപസ്സന്തീ പരിദേവമാനാ തായം വേലായം ഇമം ഗാഥം അഭാസി –

‘‘അരതി വിയ മേജ്ജ ഖായതി,

ബഹുകേ ദിസ്വാന വിവിത്തേ ആസനേ;

തേ ചിത്തകഥാ ബഹുസ്സുതാ,

കോമേ ഗോതമസാവകാ ഗതാ’’തി.

ഏവം വുത്തേ, അഞ്ഞതരാ ദേവതാ തം ദേവതം ഗാഥായ പച്ചഭാസി –

‘‘മാഗധം ഗതാ കോസലം ഗതാ, ഏകച്ചിയാ പന വജ്ജിഭൂമിയാ;

മഗാ വിയ അസങ്ഗചാരിനോ, അനികേതാ വിഹരന്തി ഭിക്ഖവോ’’തി.

൫. ആനന്ദസുത്തം

൨൨൫. ഏകം സമയം ആയസ്മാ ആനന്ദോ കോസലേസു വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. തേന ഖോ പന സമയേന ആയസ്മാ ആനന്ദോ അതിവേലം ഗിഹിസഞ്ഞത്തിബഹുലോ വിഹരതി. അഥ ഖോ യാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ ആയസ്മതോ ആനന്ദസ്സ അനുകമ്പികാ അത്ഥകാമാ ആയസ്മന്തം ആനന്ദം സംവേജേതുകാമാ യേനായസ്മാ ആനന്ദോ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ആയസ്മന്തം ആനന്ദം ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘രുക്ഖമൂലഗഹനം പസക്കിയ, നിബ്ബാനം ഹദയസ്മിം ഓപിയ;

ഝാ ഗോതമ മാ പമാദോ [മാ ച പമാദോ (സീ. പീ.)], കിം തേ ബിളിബിളികാ കരിസ്സതീ’’തി.

അഥ ഖോ ആയസ്മാ ആനന്ദോ തായ ദേവതായ സംവേജിതോ സംവേഗമാപാദീതി.

൬. അനുരുദ്ധസുത്തം

൨൨൬. ഏകം സമയം ആയസ്മാ അനുരുദ്ധോ കോസലേസു വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. അഥ ഖോ അഞ്ഞതരാ താവതിംസകായികാ ദേവതാ ജാലിനീ നാമ ആയസ്മതോ അനുരുദ്ധസ്സ പുരാണദുതിയികാ യേനായസ്മാ അനുരുദ്ധോ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ആയസ്മന്തം അനുരുദ്ധം ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘തത്ഥ ചിത്തം പണിധേഹി, യത്ഥ തേ വുസിതം പുരേ;

താവതിംസേസു ദേവേസു, സബ്ബകാമസമിദ്ധിസു;

പുരക്ഖതോ പരിവുതോ, ദേവകഞ്ഞാഹി സോഭസീ’’തി.

‘‘ദുഗ്ഗതാ ദേവകഞ്ഞായോ, സക്കായസ്മിം പതിട്ഠിതാ;

തേ ചാപി ദുഗ്ഗതാ സത്താ, ദേവകഞ്ഞാഹി പത്ഥിതാ’’തി.

‘‘ന തേ സുഖം പജാനന്തി, യേ ന പസ്സന്തി നന്ദനം;

ആവാസം നരദേവാനം, തിദസാനം യസസ്സിന’’ന്തി.

‘‘ന ത്വം ബാലേ വിജാനാസി, യഥാ അരഹതം വചോ;

അനിച്ചാ സബ്ബസങ്ഖാരാ, ഉപ്പാദവയധമ്മിനോ;

ഉപ്പജ്ജിത്വാ നിരുജ്ഝന്തി, തേസം വൂപസമോ സുഖോ.

‘‘നത്ഥി ദാനി പുനാവാസോ, ദേവകായസ്മി ജാലിനി;

വിക്ഖീണോ ജാതിസംസാരോ, നത്ഥി ദാനി പുനബ്ഭവോ’’തി.

൭. നാഗദത്തസുത്തം

൨൨൭. ഏകം സമയം ആയസ്മാ നാഗദത്തോ കോസലേസു വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. തേന ഖോ പന സമയേന ആയസ്മാ നാഗദത്തോ അതികാലേന ഗാമം പവിസതി, അതിദിവാ പടിക്കമതി. അഥ ഖോ യാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ ആയസ്മതോ നാഗദത്തസ്സ അനുകമ്പികാ അത്ഥകാമാ ആയസ്മന്തം നാഗദത്തം സംവേജേതുകാമാ യേനായസ്മാ നാഗദത്തോ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ആയസ്മന്തം നാഗദത്തം ഗാഥാഹി അജ്ഝഭാസി –

‘‘കാലേ പവിസ നാഗദത്ത, ദിവാ ച ആഗന്ത്വാ അതിവേലചാരീ;

സംസട്ഠോ ഗഹട്ഠേഹി, സമാനസുഖദുക്ഖോ.

‘‘ഭായാമി നാഗദത്തം സുപ്പഗബ്ഭം, കുലേസു വിനിബദ്ധം;

മാ ഹേവ മച്ചുരഞ്ഞോ ബലവതോ, അന്തകസ്സ വസം ഉപേസീ’’തി [വസമേയ്യാതി (സീ. പീ.), വസമേസീതി (സ്യാ. കം.)].

അഥ ഖോ ആയസ്മാ നാഗദത്തോ തായ ദേവതായ സംവേജിതോ സംവേഗമാപാദീതി.

൮. കുലഘരണീസുത്തം

൨൨൮. ഏകം സമയം അഞ്ഞതരോ ഭിക്ഖു കോസലേസു വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. തേന ഖോ പന സമയേന സോ ഭിക്ഖു അഞ്ഞതരസ്മിം കുലേ അതിവേലം അജ്ഝോഗാള്ഹപ്പത്തോ വിഹരതി. അഥ ഖോ യാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ തസ്സ ഭിക്ഖുനോ അനുകമ്പികാ അത്ഥകാമാ തം ഭിക്ഖും സംവേജേതുകാമാ യാ തസ്മിം കുലേ കുലഘരണീ, തസ്സാ വണ്ണം അഭിനിമ്മിനിത്വാ യേന സോ ഭിക്ഖു തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ തം ഭിക്ഖും ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘നദീതീരേസു സണ്ഠാനേ, സഭാസു രഥിയാസു ച;

ജനാ സങ്ഗമ്മ മന്തേന്തി, മഞ്ച തഞ്ച [ത്വഞ്ച (ക.)] കിമന്തര’’ന്തി.

‘‘ബഹൂഹി സദ്ദാ പച്ചൂഹാ, ഖമിതബ്ബാ തപസ്സിനാ;

ന തേന മങ്കു ഹോതബ്ബം, ന ഹി തേന കിലിസ്സതി.

‘‘യോ ച സദ്ദപരിത്താസീ, വനേ വാതമിഗോ യഥാ;

ലഹുചിത്തോതി തം ആഹു, നാസ്സ സമ്പജ്ജതേ വത’’ന്തി.

൯. വജ്ജിപുത്തസുത്തം

൨൨൯. ഏകം സമയം അഞ്ഞതരോ വജ്ജിപുത്തകോ ഭിക്ഖു വേസാലിയം വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. തേന ഖോ പന സമയേന വേസാലിയം വജ്ജിപുത്തകോ സബ്ബരത്തിചാരോ ഹോതി. അഥ ഖോ സോ ഭിക്ഖു വേസാലിയാ തൂരിയ-താളിത-വാദിത-നിഗ്ഘോസസദ്ദം സുത്വാ പരിദേവമാനോ തായം വേലായം ഇമം ഗാഥം അഭാസി –

‘‘ഏകകാ മയം അരഞ്ഞേ വിഹരാമ,

അപവിദ്ധംവ [അപവിട്ഠംവ (സ്യാ. കം.)] വനസ്മിം ദാരുകം;

ഏതാദിസികായ രത്തിയാ,

കോ സു നാമമ്ഹേഹി [നാമ അമ്ഹേഹി (സീ. പീ.)] പാപിയോ’’തി.

അഥ ഖോ യാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ തസ്സ ഭിക്ഖുനോ അനുകമ്പികാ അത്ഥകാമാ തം ഭിക്ഖും സംവേജേതുകാമാ യേന സോ ഭിക്ഖു തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ തം ഭിക്ഖും ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘ഏകകോവ ത്വം അരഞ്ഞേ വിഹരസി, അപവിദ്ധംവ വനസ്മിം ദാരുകം;

തസ്സ തേ ബഹുകാ പിഹയന്തി, നേരയികാ വിയ സഗ്ഗഗാമിന’’ന്തി.

അഥ ഖോ സോ ഭിക്ഖു തായ ദേവതായ സംവേജിതോ സംവേഗമാപാദീതി.

൧൦. സജ്ഝായസുത്തം

൨൩൦. ഏകം സമയം അഞ്ഞതരോ ഭിക്ഖു കോസലേസു വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. തേന ഖോ പന സമയേന സോ ഭിക്ഖു യം സുദം പുബ്ബേ അതിവേലം സജ്ഝായബഹുലോ വിഹരതി സോ അപരേന സമയേന അപ്പോസ്സുക്കോ തുണ്ഹീഭൂതോ സങ്കസായതി. അഥ ഖോ യാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ തസ്സ ഭിക്ഖുനോ ധമ്മം അസുണന്തീ യേന സോ ഭിക്ഖു തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ തം ഭിക്ഖും ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘കസ്മാ തുവം ധമ്മപദാനി ഭിക്ഖു, നാധീയസി ഭിക്ഖൂഹി സംവസന്തോ;

സുത്വാന ധമ്മം ലഭതിപ്പസാദം, ദിട്ഠേവ ധമ്മേ ലഭതിപ്പസംസ’’ന്തി.

‘‘അഹു പുരേ ധമ്മപദേസു ഛന്ദോ, യാവ വിരാഗേന സമാഗമിമ്ഹ;

യതോ വിരാഗേന സമാഗമിമ്ഹ, യം കിഞ്ചി ദിട്ഠംവ സുതം മുതം വാ;

അഞ്ഞായ നിക്ഖേപനമാഹു സന്തോ’’തി.

൧൧. അകുസലവിതക്കസുത്തം

൨൩൧. ഏകം സമയം അഞ്ഞതരോ ഭിക്ഖു കോസലേസു വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. തേന ഖോ പന സമയേന സോ ഭിക്ഖു ദിവാവിഹാരഗതോ പാപകേ അകുസലേ വിതക്കേ വിതക്കേതി, സേയ്യഥിദം – കാമവിതക്കം, ബ്യാപാദവിതക്കം, വിഹിംസാവിതക്കം. അഥ ഖോ യാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ തസ്സ ഭിക്ഖുനോ അനുകമ്പികാ അത്ഥകാമാ തം ഭിക്ഖും സംവേജേതുകാമാ യേന സോ ഭിക്ഖു തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ തം ഭിക്ഖും ഗാഥാഹി അജ്ഝഭാസി –

‘‘അയോനിസോ മനസികാരാ, സോ വിതക്കേഹി ഖജ്ജസി;

അയോനിസോ [അയോനിം (പീ. ക.)] പടിനിസ്സജ്ജ, യോനിസോ അനുചിന്തയ.

‘‘സത്ഥാരം ധമ്മമാരബ്ഭ, സങ്ഘം സീലാനി അത്തനോ;

അധിഗച്ഛസി പാമോജ്ജം, പീതിസുഖമസംസയം;

തതോ പാമോജ്ജബഹുലോ, ദുക്ഖസ്സന്തം കരിസ്സസീ’’തി.

അഥ ഖോ സോ ഭിക്ഖു തായ ദേവതായ സംവേജിതോ സംവേഗമാപാദീതി.

൧൨. മജ്ഝന്ഹികസുത്തം

൨൩൨. ഏകം സമയം അഞ്ഞതരോ ഭിക്ഖു കോസലേസു വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. അഥ ഖോ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ യേന സോ ഭിക്ഖു തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ തസ്സ ഭിക്ഖുനോ സന്തികേ ഇമം ഗാഥം അഭാസി –

‘‘ഠിതേ മജ്ഝന്ഹികേ കാലേ, സന്നിസീവേസു [സന്നിസിന്നേസു (സ്യാ. കം. പീ.)] പക്ഖിസു;

സണതേവ ബ്രഹാരഞ്ഞം, തം ഭയം പടിഭാതി മം.

‘‘ഠിതേ മജ്ഝന്ഹികേ കാലേ, സന്നിസീവേസു പക്ഖിസു;

സണതേവ ബ്രഹാരഞ്ഞം, സാ രതി പടിഭാതി മ’’ന്തി.

൧൩. പാകതിന്ദ്രിയസുത്തം

൨൩൩. ഏകം സമയം സമ്ബഹുലാ ഭിക്ഖൂ കോസലേസു വിഹരന്തി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ ഉദ്ധതാ ഉന്നളാ ചപലാ മുഖരാ വികിണ്ണവാചാ മുട്ഠസ്സതിനോ അസമ്പജാനാ അസമാഹിതാ വിബ്ഭന്തചിത്താ പാകതിന്ദ്രിയാ. അഥ ഖോ യാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ തേസം ഭിക്ഖൂനം അനുകമ്പികാ അത്ഥകാമാ തേ ഭിക്ഖൂ സംവേജേതുകാമാ യേന തേ ഭിക്ഖൂ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ തേ ഭിക്ഖൂ ഗാഥാഹി അജ്ഝഭാസി –

‘‘സുഖജീവിനോ പുരേ ആസും, ഭിക്ഖൂ ഗോതമസാവകാ;

അനിച്ഛാ പിണ്ഡമേസനാ, അനിച്ഛാ സയനാസനം;

ലോകേ അനിച്ചതം ഞത്വാ, ദുക്ഖസ്സന്തം അകംസു തേ.

‘‘ദുപ്പോസം കത്വാ അത്താനം, ഗാമേ ഗാമണികാ വിയ;

ഭുത്വാ ഭുത്വാ നിപജ്ജന്തി, പരാഗാരേസു മുച്ഛിതാ.

‘‘സങ്ഘസ്സ അഞ്ജലിം കത്വാ, ഇധേകച്ചേ വദാമഹം;

അപവിദ്ധാ [അപവിട്ഠാ (സ്യാ. കം.)] അനാഥാ തേ, യഥാ പേതാ തഥേവ തേ.

‘‘യേ ഖോ പമത്താ വിഹരന്തി, തേ മേ സന്ധായ ഭാസിതം;

യേ അപ്പമത്താ വിഹരന്തി, നമോ തേസം കരോമഹ’’ന്തി.

അഥ ഖോ തേ ഭിക്ഖൂ തായ ദേവതായ സംവേജിതാ സംവേഗമാപാദുന്തി.

൧൪. ഗന്ധത്ഥേനസുത്തം

൨൩൪. ഏകം സമയം അഞ്ഞതരോ ഭിക്ഖു കോസലേസു വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. തേന ഖോ പന സമയേന സോ ഭിക്ഖു പച്ഛാഭത്തം പിണ്ഡപാതപടിക്കന്തോ പോക്ഖരണിം ഓഗാഹേത്വാ പദുമം ഉപസിങ്ഘതി. അഥ ഖോ യാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ തസ്സ ഭിക്ഖുനോ അനുകമ്പികാ അത്ഥകാമാ തം ഭിക്ഖും സംവേജേതുകാമാ യേന സോ ഭിക്ഖു തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ തം ഭിക്ഖും ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘യമേതം വാരിജം പുപ്ഫം, അദിന്നം ഉപസിങ്ഘസി;

ഏകങ്ഗമേതം ഥേയ്യാനം, ഗന്ധത്ഥേനോസി മാരിസാ’’തി.

‘‘ന ഹരാമി ന ഭഞ്ജാമി, ആരാ സിങ്ഘാമി വാരിജം;

അഥ കേന നു വണ്ണേന, ഗന്ധത്ഥേനോതി വുച്ചതി.

‘‘യ്വായം ഭിസാനി ഖനതി, പുണ്ഡരീകാനി ഭഞ്ജതി;

ഏവം ആകിണ്ണകമ്മന്തോ, കസ്മാ ഏസോ ന വുച്ചതീ’’തി.

‘‘ആകിണ്ണലുദ്ദോ പുരിസോ, ധാതിചേലംവ മക്ഖിതോ;

തസ്മിം മേ വചനം നത്ഥി, ത്വഞ്ചാരഹാമി വത്തവേ.

‘‘അനങ്ഗണസ്സ പോസസ്സ, നിച്ചം സുചിഗവേസിനോ;

വാലഗ്ഗമത്തം പാപസ്സ, അബ്ഭാമത്തംവ ഖായതീ’’തി.

‘‘അദ്ധാ മം യക്ഖ ജാനാസി, അഥോ മേ അനുകമ്പസി;

പുനപി യക്ഖ വജ്ജാസി, യദാ പസ്സസി ഏദിസ’’ന്തി.

‘‘നേവ തം ഉപജീവാമ, നപി തേ ഭതകാമ്ഹസേ;

ത്വമേവ ഭിക്ഖു ജാനേയ്യ, യേന ഗച്ഛേയ്യ സുഗ്ഗതി’’ന്തി.

അഥ ഖോ സോ ഭിക്ഖു തായ ദേവതായ സംവേജിതോ സംവേഗമാപാദീതി.

വനസംയുത്തം സമത്തം.