൫. ആനന്ദസുത്തം

൨൨൫. ഏകം സമയം ആയസ്മാ ആനന്ദോ കോസലേസു വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. തേന ഖോ പന സമയേന ആയസ്മാ ആനന്ദോ അതിവേലം ഗിഹിസഞ്ഞത്തിബഹുലോ വിഹരതി. അഥ ഖോ യാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ ആയസ്മതോ ആനന്ദസ്സ അനുകമ്പികാ അത്ഥകാമാ ആയസ്മന്തം ആനന്ദം സംവേജേതുകാമാ യേനായസ്മാ ആനന്ദോ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ആയസ്മന്തം ആനന്ദം ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘രുക്ഖമൂലഗഹനം പസക്കിയ, നിബ്ബാനം ഹദയസ്മിം ഓപിയ;

ഝാ ഗോതമ മാ പമാദോ [മാ ച പമാദോ (സീ. പീ.)], കിം തേ ബിളിബിളികാ കരിസ്സതീ’’തി.