൧൪. ഗന്ധത്ഥേനസുത്തം

൨൩൪. ഏകം സമയം അഞ്ഞതരോ ഭിക്ഖു കോസലേസു വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. തേന ഖോ പന സമയേന സോ ഭിക്ഖു പച്ഛാഭത്തം പിണ്ഡപാതപടിക്കന്തോ പോക്ഖരണിം ഓഗാഹേത്വാ പദുമം ഉപസിങ്ഘതി. അഥ ഖോ യാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ തസ്സ ഭിക്ഖുനോ അനുകമ്പികാ അത്ഥകാമാ തം ഭിക്ഖും സംവേജേതുകാമാ യേന സോ ഭിക്ഖു തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ തം ഭിക്ഖും ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘യമേതം വാരിജം പുപ്ഫം, അദിന്നം ഉപസിങ്ഘസി;

ഏകങ്ഗമേതം ഥേയ്യാനം, ഗന്ധത്ഥേനോസി മാരിസാ’’തി.

‘‘ന ഹരാമി ന ഭഞ്ജാമി, ആരാ സിങ്ഘാമി വാരിജം;

അഥ കേന നു വണ്ണേന, ഗന്ധത്ഥേനോതി വുച്ചതി.

‘‘യ്വായം ഭിസാനി ഖനതി, പുണ്ഡരീകാനി ഭഞ്ജതി;

ഏവം ആകിണ്ണകമ്മന്തോ, കസ്മാ ഏസോ ന വുച്ചതീ’’തി.

‘‘ആകിണ്ണലുദ്ദോ പുരിസോ, ധാതിചേലംവ മക്ഖിതോ;

തസ്മിം മേ വചനം നത്ഥി, ത്വഞ്ചാരഹാമി വത്തവേ.

‘‘അനങ്ഗണസ്സ പോസസ്സ, നിച്ചം സുചിഗവേസിനോ;

വാലഗ്ഗമത്തം പാപസ്സ, അബ്ഭാമത്തംവ ഖായതീ’’തി.

‘‘അദ്ധാ മം യക്ഖ ജാനാസി, അഥോ മേ അനുകമ്പസി;

പുനപി യക്ഖ വജ്ജാസി, യദാ പസ്സസി ഏദിസ’’ന്തി.

‘‘നേവ തം ഉപജീവാമ, നപി തേ ഭതകാമ്ഹസേ;

ത്വമേവ ഭിക്ഖു ജാനേയ്യ, യേന ഗച്ഛേയ്യ സുഗ്ഗതി’’ന്തി.

അഥ ഖോ സോ ഭിക്ഖു തായ ദേവതായ സംവേജിതോ സംവേഗമാപാദീതി.

വനസംയുത്തം സമത്തം.