൧൩. പാകതിന്ദ്രിയസുത്തം

൨൩൩. ഏകം സമയം സമ്ബഹുലാ ഭിക്ഖൂ കോസലേസു വിഹരന്തി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ ഉദ്ധതാ ഉന്നളാ ചപലാ മുഖരാ വികിണ്ണവാചാ മുട്ഠസ്സതിനോ അസമ്പജാനാ അസമാഹിതാ വിബ്ഭന്തചിത്താ പാകതിന്ദ്രിയാ. അഥ ഖോ യാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ തേസം ഭിക്ഖൂനം അനുകമ്പികാ അത്ഥകാമാ തേ ഭിക്ഖൂ സംവേജേതുകാമാ യേന തേ ഭിക്ഖൂ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ തേ ഭിക്ഖൂ ഗാഥാഹി അജ്ഝഭാസി –

‘‘സുഖജീവിനോ പുരേ ആസും, ഭിക്ഖൂ ഗോതമസാവകാ;

അനിച്ഛാ പിണ്ഡമേസനാ, അനിച്ഛാ സയനാസനം;

ലോകേ അനിച്ചതം ഞത്വാ, ദുക്ഖസ്സന്തം അകംസു തേ.

‘‘ദുപ്പോസം കത്വാ അത്താനം, ഗാമേ ഗാമണികാ വിയ;

ഭുത്വാ ഭുത്വാ നിപജ്ജന്തി, പരാഗാരേസു മുച്ഛിതാ.

‘‘സങ്ഘസ്സ അഞ്ജലിം കത്വാ, ഇധേകച്ചേ വദാമഹം;

അപവിദ്ധാ [അപവിട്ഠാ (സ്യാ. കം.)] അനാഥാ തേ, യഥാ പേതാ തഥേവ തേ.

‘‘യേ ഖോ പമത്താ വിഹരന്തി, തേ മേ സന്ധായ ഭാസിതം;

യേ അപ്പമത്താ വിഹരന്തി, നമോ തേസം കരോമഹ’’ന്തി.

അഥ ഖോ തേ ഭിക്ഖൂ തായ ദേവതായ സംവേജിതാ സംവേഗമാപാദുന്തി.