൧൦. സജ്ഝായസുത്തം

൨൩൦. ഏകം സമയം അഞ്ഞതരോ ഭിക്ഖു കോസലേസു വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. തേന ഖോ പന സമയേന സോ ഭിക്ഖു യം സുദം പുബ്ബേ അതിവേലം സജ്ഝായബഹുലോ വിഹരതി സോ അപരേന സമയേന അപ്പോസ്സുക്കോ തുണ്ഹീഭൂതോ സങ്കസായതി. അഥ ഖോ യാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ തസ്സ ഭിക്ഖുനോ ധമ്മം അസുണന്തീ യേന സോ ഭിക്ഖു തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ തം ഭിക്ഖും ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘കസ്മാ തുവം ധമ്മപദാനി ഭിക്ഖു, നാധീയസി ഭിക്ഖൂഹി സംവസന്തോ;

സുത്വാന ധമ്മം ലഭതിപ്പസാദം, ദിട്ഠേവ ധമ്മേ ലഭതിപ്പസംസ’’ന്തി.

‘‘അഹു പുരേ ധമ്മപദേസു ഛന്ദോ, യാവ വിരാഗേന സമാഗമിമ്ഹ;

യതോ വിരാഗേന സമാഗമിമ്ഹ, യം കിഞ്ചി ദിട്ഠംവ സുതം മുതം വാ;

അഞ്ഞായ നിക്ഖേപനമാഹു സന്തോ’’തി.