൧൧. അകുസലവിതക്കസുത്തം

൨൩൧. ഏകം സമയം അഞ്ഞതരോ ഭിക്ഖു കോസലേസു വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. തേന ഖോ പന സമയേന സോ ഭിക്ഖു ദിവാവിഹാരഗതോ പാപകേ അകുസലേ വിതക്കേ വിതക്കേതി, സേയ്യഥിദം – കാമവിതക്കം, ബ്യാപാദവിതക്കം, വിഹിംസാവിതക്കം. അഥ ഖോ യാ തസ്മിം വനസണ്ഡേ അധിവത്ഥാ ദേവതാ തസ്സ ഭിക്ഖുനോ അനുകമ്പികാ അത്ഥകാമാ തം ഭിക്ഖും സംവേജേതുകാമാ യേന സോ ഭിക്ഖു തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ തം ഭിക്ഖും ഗാഥാഹി അജ്ഝഭാസി –

‘‘അയോനിസോ മനസികാരാ, സോ വിതക്കേഹി ഖജ്ജസി;

അയോനിസോ [അയോനിം (പീ. ക.)] പടിനിസ്സജ്ജ, യോനിസോ അനുചിന്തയ.

‘‘സത്ഥാരം ധമ്മമാരബ്ഭ, സങ്ഘം സീലാനി അത്തനോ;

അധിഗച്ഛസി പാമോജ്ജം, പീതിസുഖമസംസയം;

തതോ പാമോജ്ജബഹുലോ, ദുക്ഖസ്സന്തം കരിസ്സസീ’’തി.

അഥ ഖോ സോ ഭിക്ഖു തായ ദേവതായ സംവേജിതോ സംവേഗമാപാദീതി.