൯. കോണ്ഡഞ്ഞസുത്തം

൨൧൭. ഏകം സമയം ഭഗവാ രാജഗഹേ വിഹരതി വേളുവനേ കലന്ദകനിവാപേ. അഥ ഖോ ആയസ്മാ അഞ്ഞാസികോണ്ഡഞ്ഞോ [അഞ്ഞാകോണ്ഡഞ്ഞോ (സീ. സ്യാ. കം.)] സുചിരസ്സേവ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവതോ പാദേസു സിരസാ നിപതിത്വാ ഭഗവതോ പാദാനി മുഖേന ച പരിചുമ്ബതി, പാണീഹി ച പരിസമ്ബാഹതി, നാമഞ്ച സാവേതി – ‘‘കോണ്ഡഞ്ഞോഹം, ഭഗവാ, കോണ്ഡഞ്ഞോഹം, സുഗതാ’’തി. അഥ ഖോ ആയസ്മതോ വങ്ഗീസസ്സ ഏതദഹോസി – ‘‘അയം ഖോ ആയസ്മാ അഞ്ഞാസികോണ്ഡഞ്ഞോ സുചിരസ്സേവ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവതോ പാദേസു സിരസാ നിപതിത്വാ ഭഗവതോ പാദാനി മുഖേന ച പരിചുമ്ബതി, പാണീഹി ച പരിസമ്ബാഹതി, നാമഞ്ച സാവേതി – ‘കോണ്ഡഞ്ഞോഹം, ഭഗവാ, കോണ്ഡഞ്ഞോഹം, സുഗതാ’തി. യംനൂനാഹം ആയസ്മന്തം അഞ്ഞാസികോണ്ഡഞ്ഞം ഭഗവതോ സമ്മുഖാ സാരുപ്പാഹി ഗാഥാഹി അഭിത്ഥവേയ്യ’’ന്തി.

അഥ ഖോ ആയസ്മാ വങ്ഗീസോ ഉട്ഠായാസനാ ഏകംസം ഉത്തരാസങ്ഗം കരിത്വാ യേന ഭഗവാ തേനഞ്ജലിം പണാമേത്വാ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘പടിഭാതി മം, ഭഗവാ, പടിഭാതി മം, സുഗതാ’’തി. ‘‘പടിഭാതു തം, വങ്ഗീസാ’’തി ഭഗവാ അവോച. അഥ ഖോ ആയസ്മാ വങ്ഗീസോ ആയസ്മന്തം അഞ്ഞാസികോണ്ഡഞ്ഞം ഭഗവതോ സമ്മുഖാ സാരുപ്പാഹി ഗാഥാഹി അഭിത്ഥവി –

‘‘ബുദ്ധാനുബുദ്ധോ സോ ഥേരോ, കോണ്ഡഞ്ഞോ തിബ്ബനിക്കമോ;

ലാഭീ സുഖവിഹാരാനം, വിവേകാനം അഭിണ്ഹസോ.

‘‘യം സാവകേന പത്തബ്ബം, സത്ഥുസാസനകാരിനാ;

സബ്ബസ്സ തം അനുപ്പത്തം, അപ്പമത്തസ്സ സിക്ഖതോ.

‘‘മഹാനുഭാവോ തേവിജ്ജോ, ചേതോപരിയായകോവിദോ;

കോണ്ഡഞ്ഞോ ബുദ്ധദായാദോ [ബുദ്ധസാവകോ (പീ.)], പാദേ വന്ദതി സത്ഥുനോ’’തി.