൧൦. മോഗ്ഗല്ലാനസുത്തം

൨൧൮. ഏകം സമയം ഭഗവാ രാജഗഹേ വിഹരതി ഇസിഗിലിപസ്സേ കാളസിലായം മഹതാ ഭിക്ഖുസങ്ഘേന സദ്ധിം പഞ്ചമത്തേഹി ഭിക്ഖുസതേഹി സബ്ബേഹേവ അരഹന്തേഹി. തേസം സുദം ആയസ്മാ മഹാമോഗ്ഗല്ലാനോ ചേതസാ ചിത്തം സമന്നേസതി [സമന്വേസതി (സ്യാ. അട്ഠ.)] വിപ്പമുത്തം നിരുപധിം. അഥ ഖോ ആയസ്മതോ വങ്ഗീസസ്സ ഏതദഹോസി – ‘‘അയം ഖോ ഭഗവാ രാജഗഹേ വിഹരതി ഇസിഗിലിപസ്സേ കാളസിലായം മഹതാ ഭിക്ഖുസങ്ഘേന സദ്ധിം പഞ്ചമത്തേഹി ഭിക്ഖുസതേഹി സബ്ബേഹേവ അരഹന്തേഹി. തേസം സുദം ആയസ്മാ മഹാമോഗ്ഗല്ലാനോ ചേതസാ ചിത്തം സമന്നേസതി വിപ്പമുത്തം നിരുപധിം. യംനൂനാഹം ആയസ്മന്തം മഹാമോഗ്ഗല്ലാനം ഭഗവതോ സമ്മുഖാ സാരുപ്പാഹി ഗാഥാഹി അഭിത്ഥവേയ്യ’’ന്തി.

അഥ ഖോ ആയസ്മാ വങ്ഗീസോ ഉട്ഠായാസനാ ഏകംസം ഉത്തരാസങ്ഗം കരിത്വാ യേന ഭഗവാ തേനഞ്ജലിം പണാമേത്വാ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘പടിഭാതി മം, ഭഗവാ, പടിഭാതി മം, സുഗതാ’’തി. ‘‘പടിഭാതു തം, വങ്ഗീസാ’’തി ഭഗവാ അവോച. അഥ ഖോ ആയസ്മാ വങ്ഗീസോ ആയസ്മന്തം മഹാമോഗ്ഗല്ലാനം ഭഗവതോ സമ്മുഖാ സാരുപ്പാഹി ഗാഥാഹി അഭിത്ഥവി –

‘‘നഗസ്സ പസ്സേ ആസീനം, മുനിം ദുക്ഖസ്സ പാരഗും;

സാവകാ പയിരുപാസന്തി, തേവിജ്ജാ മച്ചുഹായിനോ.

‘‘തേ ചേതസാ അനുപരിയേതി [അനുപരിയേസതി (സീ. സ്യാ. കം.)], മോഗ്ഗല്ലാനോ മഹിദ്ധികോ;

ചിത്തം നേസം സമന്നേസം [സമന്വേസം (സ്യാ. അട്ഠ.)], വിപ്പമുത്തം നിരൂപധിം.

‘‘ഏവം സബ്ബങ്ഗസമ്പന്നം, മുനിം ദുക്ഖസ്സ പാരഗും;

അനേകാകാരസമ്പന്നം, പയിരുപാസന്തി ഗോതമ’’ന്തി.