൭. നവകമ്മികസുത്തം

൨൦൩. ഏകം സമയം ഭഗവാ കോസലേസു വിഹരതി അഞ്ഞതരസ്മിം വനസണ്ഡേ. തേന ഖോ പന സമയേന നവകമ്മികഭാരദ്വാജോ ബ്രാഹ്മണോ തസ്മിം വനസണ്ഡേ കമ്മന്തം കാരാപേതി. അദ്ദസാ ഖോ നവകമ്മികഭാരദ്വാജോ ബ്രാഹ്മണോ ഭഗവന്തം അഞ്ഞതരസ്മിം സാലരുക്ഖമൂലേ നിസിന്നം പല്ലങ്കം ആഭുജിത്വാ ഉജും കായം പണിധായ പരിമുഖം സതിം ഉപട്ഠപേത്വാ. ദിസ്വാനസ്സ ഏതദഹോസി – ‘‘അഹം ഖോ ഇമസ്മിം വനസണ്ഡേ കമ്മന്തം കാരാപേന്തോ രമാമി. അയം സമണോ ഗോതമോ കിം കാരാപേന്തോ രമതീ’’തി? അഥ ഖോ നവകമ്മികഭാരദ്വാജോ ബ്രാഹ്മണോ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി. ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘കേ നു കമ്മന്താ കരീയന്തി, ഭിക്ഖു സാലവനേ തവ;

യദേകകോ അരഞ്ഞസ്മിം, രതിം വിന്ദതി ഗോതമോ’’തി.

‘‘ന മേ വനസ്മിം കരണീയമത്ഥി,

ഉച്ഛിന്നമൂലം മേ വനം വിസൂകം;

സ്വാഹം വനേ നിബ്ബനഥോ വിസല്ലോ,

ഏകോ രമേ അരതിം വിപ്പഹായാ’’തി.

ഏവം വുത്തേ, നവകമ്മികഭാരദ്വാജോ ബ്രാഹ്മണോ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘അഭിക്കന്തം, ഭോ ഗോതമ…പേ… ഉപാസകം മം ഭവം ഗോതമോ ധാരേതു അജ്ജതഗ്ഗേ പാണുപേതം സരണം ഗത’’ന്തി.