൧൦. ഭിക്ഖകസുത്തം

൨൦൬. സാവത്ഥിനിദാനം. അഥ ഖോ ഭിക്ഖകോ ബ്രാഹ്മണോ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവതാ സദ്ധിം സമ്മോദി. സമ്മോദനീയം കഥം സാരണീയം വീതിസാരേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദി. ഏകമന്തം നിസിന്നോ ഖോ ഭിക്ഖകോ ബ്രാഹ്മണോ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘അഹമ്പി ഖോ, ഭോ ഗോതമ, ഭിക്ഖകോ, ഭവമ്പി ഭിക്ഖകോ, ഇധ നോ കിം നാനാകരണ’’ന്തി?

‘‘ന തേന ഭിക്ഖകോ ഹോതി, യാവതാ ഭിക്ഖതേ പരേ;

വിസ്സം ധമ്മം സമാദായ, ഭിക്ഖു ഹോതി ന താവതാ.

‘‘യോധ പുഞ്ഞഞ്ച പാപഞ്ച, ബാഹിത്വാ ബ്രഹ്മചരിയം;

സങ്ഖായ ലോകേ ചരതി, സ വേ ഭിക്ഖൂതി വുച്ചതീ’’തി.

ഏവം വുത്തേ, ഭിക്ഖകോ ബ്രാഹ്മണോ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘അഭിക്കന്തം, ഭോ ഗോതമ, അഭിക്കന്തം, ഭോ ഗോതമ…പേ… ഉപാസകം മം ഭവം ഗോതമോ ധാരേതു അജ്ജതഗ്ഗേ പാണുപേതം സരണം ഗത’’ന്തി.