൩. അന്ധകവിന്ദസുത്തം

൧൮൪. ഏകം സമയം ഭഗവാ മാഗധേസു വിഹരതി അന്ധകവിന്ദേ. തേന ഖോ പന സമയേന ഭഗവാ രത്തന്ധകാരതിമിസായം അബ്ഭോകാസേ നിസിന്നോ ഹോതി, ദേവോ ച ഏകമേകം ഫുസായതി. അഥ ഖോ ബ്രഹ്മാ സഹമ്പതി അഭിക്കന്തായ രത്തിയാ അഭിക്കന്തവണ്ണോ കേവലകപ്പം അന്ധകവിന്ദം ഓഭാസേത്വാ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം അട്ഠാസി. ഏകമന്തം ഠിതോ ഖോ ബ്രഹ്മാ സഹമ്പതി ഭഗവതോ സന്തികേ ഇമാ ഗാഥായോ അഭാസി –

‘‘സേവേഥ പന്താനി സേനാസനാനി,

ചരേയ്യ സംയോജനവിപ്പമോക്ഖാ;

സചേ രതിം നാധിഗച്ഛേയ്യ തത്ഥ,

സങ്ഘേ വസേ രക്ഖിതത്തോ സതീമാ.

‘‘കുലാകുലം പിണ്ഡികായ ചരന്തോ,

ഇന്ദ്രിയഗുത്തോ നിപകോ സതീമാ;

സേവേഥ പന്താനി സേനാസനാനി,

ഭയാ പമുത്തോ അഭയേ വിമുത്തോ.

‘‘യത്ഥ ഭേരവാ സരീസപാ [സിരിം സപാ (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)],

വിജ്ജു സഞ്ചരതി ഥനയതി ദേവോ;

അന്ധകാരതിമിസായ രത്തിയാ,

നിസീദി തത്ഥ ഭിക്ഖു വിഗതലോമഹംസോ.

‘‘ഇദഞ്ഹി ജാതു മേ ദിട്ഠം, നയിദം ഇതിഹീതിഹം;

ഏകസ്മിം ബ്രഹ്മചരിയസ്മിം, സഹസ്സം മച്ചുഹായിനം.

‘‘ഭിയ്യോ [ഭീയോ (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] പഞ്ചസതാ സേക്ഖാ, ദസാ ച ദസധാ ദസ;

സബ്ബേ സോതസമാപന്നാ, അതിരച്ഛാനഗാമിനോ.

‘‘അഥായം [അത്ഥായം-ഇതിപി ദീ. നി. ൨.൨൯൦] ഇതരാ പജാ, പുഞ്ഞഭാഗാതി മേ മനോ;

സങ്ഖാതും നോപി സക്കോമി, മുസാവാദസ്സ ഓത്തപ’’ന്തി [ഓത്തപേതി (സീ. സ്യാ. കം. പീ.), ഓത്തപ്പേതി (ക.)].