൨. ദുതിയവഗ്ഗോ

൧. സനങ്കുമാരസുത്തം

൧൮൨. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ രാജഗഹേ വിഹരതി സപ്പിനീതീരേ. അഥ ഖോ ബ്രഹ്മാ സനങ്കുമാരോ അഭിക്കന്തായ രത്തിയാ അഭിക്കന്തവണ്ണോ കേവലകപ്പം സപ്പിനീതീരം ഓഭാസേത്വാ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം അട്ഠാസി. ഏകമന്തം ഠിതോ ഖോ ബ്രഹ്മാ സനങ്കുമാരോ ഭഗവതോ സന്തികേ ഇമം ഗാഥം അഭാസി –

‘‘ഖത്തിയോ സേട്ഠോ ജനേതസ്മിം, യേ ഗോത്തപടിസാരിനോ;

വിജ്ജാചരണസമ്പന്നോ, സോ സേട്ഠോ ദേവമാനുസേ’’തി.

ഇദമവോച ബ്രഹ്മാ സനങ്കുമാരോ. സമനുഞ്ഞോ സത്ഥാ അഹോസി. അഥ ഖോ ബ്രഹ്മാ സനങ്കുമാരോ ‘‘സമനുഞ്ഞോ മേ സത്ഥാ’’തി ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ പദക്ഖിണം കത്വാ തത്ഥേവന്തരധായീതി.

൨. ദേവദത്തസുത്തം

൧൮൩. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ രാജഗഹേ വിഹരതി ഗിജ്ഝകൂടേ പബ്ബതേ അചിരപക്കന്തേ ദേവദത്തേ. അഥ ഖോ ബ്രഹ്മാ സഹമ്പതി അഭിക്കന്തായ രത്തിയാ അഭിക്കന്തവണ്ണോ കേവലകപ്പം ഗിജ്ഝകൂടം പബ്ബതം ഓഭാസേത്വാ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം അട്ഠാസി. ഏകമന്തം ഠിതോ ഖോ ബ്രഹ്മാ സഹമ്പതി ദേവദത്തം ആരബ്ഭ ഭഗവതോ സന്തികേ ഇമം ഗാഥം അഭാസി –

‘‘ഫലം വേ കദലിം ഹന്തി, ഫലം വേളും ഫലം നളം;

സക്കാരോ കാപുരിസം ഹന്തി, ഗബ്ഭോ അസ്സതരിം യഥാ’’തി.

൩. അന്ധകവിന്ദസുത്തം

൧൮൪. ഏകം സമയം ഭഗവാ മാഗധേസു വിഹരതി അന്ധകവിന്ദേ. തേന ഖോ പന സമയേന ഭഗവാ രത്തന്ധകാരതിമിസായം അബ്ഭോകാസേ നിസിന്നോ ഹോതി, ദേവോ ച ഏകമേകം ഫുസായതി. അഥ ഖോ ബ്രഹ്മാ സഹമ്പതി അഭിക്കന്തായ രത്തിയാ അഭിക്കന്തവണ്ണോ കേവലകപ്പം അന്ധകവിന്ദം ഓഭാസേത്വാ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം അട്ഠാസി. ഏകമന്തം ഠിതോ ഖോ ബ്രഹ്മാ സഹമ്പതി ഭഗവതോ സന്തികേ ഇമാ ഗാഥായോ അഭാസി –

‘‘സേവേഥ പന്താനി സേനാസനാനി,

ചരേയ്യ സംയോജനവിപ്പമോക്ഖാ;

സചേ രതിം നാധിഗച്ഛേയ്യ തത്ഥ,

സങ്ഘേ വസേ രക്ഖിതത്തോ സതീമാ.

‘‘കുലാകുലം പിണ്ഡികായ ചരന്തോ,

ഇന്ദ്രിയഗുത്തോ നിപകോ സതീമാ;

സേവേഥ പന്താനി സേനാസനാനി,

ഭയാ പമുത്തോ അഭയേ വിമുത്തോ.

‘‘യത്ഥ ഭേരവാ സരീസപാ [സിരിം സപാ (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)],

വിജ്ജു സഞ്ചരതി ഥനയതി ദേവോ;

അന്ധകാരതിമിസായ രത്തിയാ,

നിസീദി തത്ഥ ഭിക്ഖു വിഗതലോമഹംസോ.

‘‘ഇദഞ്ഹി ജാതു മേ ദിട്ഠം, നയിദം ഇതിഹീതിഹം;

ഏകസ്മിം ബ്രഹ്മചരിയസ്മിം, സഹസ്സം മച്ചുഹായിനം.

‘‘ഭിയ്യോ [ഭീയോ (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] പഞ്ചസതാ സേക്ഖാ, ദസാ ച ദസധാ ദസ;

സബ്ബേ സോതസമാപന്നാ, അതിരച്ഛാനഗാമിനോ.

‘‘അഥായം [അത്ഥായം-ഇതിപി ദീ. നി. ൨.൨൯൦] ഇതരാ പജാ, പുഞ്ഞഭാഗാതി മേ മനോ;

സങ്ഖാതും നോപി സക്കോമി, മുസാവാദസ്സ ഓത്തപ’’ന്തി [ഓത്തപേതി (സീ. സ്യാ. കം. പീ.), ഓത്തപ്പേതി (ക.)].

൪. അരുണവതീസുത്തം

൧൮൫. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി…പേ… തത്ര ഖോ ഭഗവാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘ഭിക്ഖവോ’’തി. ‘‘ഭദന്തേ’’തി തേ ഭിക്ഖൂ ഭഗവതോ പച്ചസ്സോസും. ഭഗവാ ഏതദവോച –

‘‘ഭൂതപുബ്ബം, ഭിക്ഖവേ, രാജാ അഹോസി അരുണവാ നാമ. രഞ്ഞോ ഖോ പന, ഭിക്ഖവേ, അരുണവതോ അരുണവതീ നാമ രാജധാനീ അഹോസി. അരുണവതിം ഖോ പന, ഭിക്ഖവേ, രാജധാനിം [അരുണവതിയം ഖോ പന ഭിക്ഖവേ രാജധാനിയം (പീ. ക.)] സിഖീ ഭഗവാ അരഹം സമ്മാസമ്ബുദ്ധോ ഉപനിസ്സായ വിഹാസി. സിഖിസ്സ ഖോ പന, ഭിക്ഖവേ, ഭഗവതോ അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ അഭിഭൂസമ്ഭവം നാമ സാവകയുഗം അഹോസി അഗ്ഗം ഭദ്ദയുഗം. അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സിഖീ ഭഗവാ അരഹം സമ്മാസമ്ബുദ്ധോ അഭിഭും ഭിക്ഖും ആമന്തേസി – ‘ആയാമ, ബ്രാഹ്മണ, യേന അഞ്ഞതരോ ബ്രഹ്മലോകോ തേനുപസങ്കമിസ്സാമ, യാവ ഭത്തസ്സ കാലോ ഭവിസ്സതീ’തി. ‘ഏവം, ഭന്തേ’തി ഖോ ഭിക്ഖവേ, അഭിഭൂ ഭിക്ഖു സിഖിസ്സ ഭഗവതോ അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പച്ചസ്സോസി. അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സിഖീ ഭഗവാ അരഹം സമ്മാസമ്ബുദ്ധോ അഭിഭൂ ച ഭിക്ഖു – സേയ്യഥാപി നാമ ബലവാ പുരിസോ സമിഞ്ജിതം വാ ബാഹം പസാരേയ്യ, പസാരിതം വാ ബാഹം സമിഞ്ജേയ്യ ഏവമേവ – അരുണവതിയാ രാജധാനിയാ അന്തരഹിതാ തസ്മിം ബ്രഹ്മലോകേ പാതുരഹേസും.

‘‘അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സിഖീ ഭഗവാ അരഹം സമ്മാസമ്ബുദ്ധോ അഭിഭും ഭിക്ഖും ആമന്തേസി – ‘പടിഭാതു, ബ്രാഹ്മണ, തം ബ്രഹ്മുനോ ച ബ്രഹ്മപരിസായ ച ബ്രഹ്മപാരിസജ്ജാനഞ്ച ധമ്മീ കഥാ’തി. ‘ഏവം, ഭന്തേ’തി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, അഭിഭൂ ഭിക്ഖു സിഖിസ്സ ഭഗവതോ അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പടിസ്സുത്വാ, ബ്രഹ്മാനഞ്ച ബ്രഹ്മപരിസഞ്ച ബ്രഹ്മപാരിസജ്ജേ ച ധമ്മിയാ കഥായ സന്ദസ്സേസി സമാദപേസി സമുത്തേജേസി സമ്പഹംസേസി. തത്ര സുദം, ഭിക്ഖവേ, ബ്രഹ്മാ ച ബ്രഹ്മപരിസാ ച ബ്രഹ്മപാരിസജ്ജാ ച ഉജ്ഝായന്തി ഖിയ്യന്തി [ഖീയന്തി (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] വിപാചേന്തി – ‘അച്ഛരിയം വത, ഭോ, അബ്ഭുതം വത ഭോ, കഥഞ്ഹി നാമ സത്ഥരി സമ്മുഖീഭൂതേ സാവകോ ധമ്മം ദേസേസ്സതീ’’’തി!

‘‘അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സിഖീ ഭഗവാ അരഹം സമ്മാസമ്ബുദ്ധോ അഭിഭും ഭിക്ഖും ആമന്തേസി – ‘ഉജ്ഝായന്തി ഖോ തേ, ബ്രാഹ്മണ, ബ്രഹ്മാ ച ബ്രഹ്മപരിസാ ച ബ്രഹ്മപാരിസജ്ജാ ച – അച്ഛരിയം വത, ഭോ, അബ്ഭുതം വത, ഭോ, കഥഞ്ഹി നാമ സത്ഥരി സമ്മുഖീഭൂതേ സാവകോ ധമ്മം ദേസേസ്സതീതി! തേന ഹി ത്വം ബ്രാഹ്മണ, ഭിയ്യോസോമത്തായ ബ്രഹ്മാനഞ്ച ബ്രഹ്മപരിസഞ്ച ബ്രഹ്മപാരിസജ്ജേ ച സംവേജേഹീ’തി. ‘ഏവം, ഭന്തേ’തി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, അഭിഭൂ ഭിക്ഖു സിഖിസ്സ ഭഗവതോ അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പടിസ്സുത്വാ ദിസ്സമാനേനപി കായേന ധമ്മം ദേസേസി, അദിസ്സമാനേനപി കായേന ധമ്മം ദേസേസി, ദിസ്സമാനേനപി ഹേട്ഠിമേന ഉപഡ്ഢകായേന അദിസ്സമാനേന ഉപരിമേന ഉപഡ്ഢകായേന ധമ്മം ദേസേസി, ദിസ്സമാനേനപി ഉപരിമേന ഉപഡ്ഢകായേന അദിസ്സമാനേന ഹേട്ഠിമേന ഉപഡ്ഢകായേന ധമ്മം ദേസേസി. തത്ര സുദം, ഭിക്ഖവേ, ബ്രഹ്മാ ച ബ്രഹ്മപരിസാ ച ബ്രഹ്മപാരിസജ്ജാ ച അച്ഛരിയബ്ഭുതചിത്തജാതാ അഹേസും – ‘അച്ഛരിയം വത, ഭോ, അബ്ഭുതം വത, ഭോ, സമണസ്സ മഹിദ്ധികതാ മഹാനുഭാവതാ’’’തി!

‘‘അഥ ഖോ അഭിഭൂ ഭിക്ഖു സിഖിം ഭഗവന്തം അരഹന്തം സമ്മാസമ്ബുദ്ധം ഏതദവോച – ‘അഭിജാനാമി ഖ്വാഹം, ഭന്തേ, ഭിക്ഖുസങ്ഘസ്സ മജ്ഝേ ഏവരൂപിം വാചം ഭാസിതാ – പഹോമി ഖ്വാഹം ആവുസോ, ബ്രഹ്മലോകേ ഠിതോ സഹസ്സിലോകധാതും [സഹസ്സീലോകധാതും (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] സരേന വിഞ്ഞാപേതു’ന്തി. ‘ഏതസ്സ, ബ്രാഹ്മണ, കാലോ, ഏതസ്സ, ബ്രാഹ്മണ, കാലോ; യം ത്വം, ബ്രാഹ്മണ, ബ്രഹ്മലോകേ ഠിതോ സഹസ്സിലോകധാതും സരേന വിഞ്ഞാപേയ്യാസീ’തി. ‘ഏവം, ഭന്തേ’തി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, അഭിഭൂ ഭിക്ഖു സിഖിസ്സ ഭഗവതോ അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ പടിസ്സുത്വാ ബ്രഹ്മലോകേ ഠിതോ ഇമാ ഗാഥായോ അഭാസി –

‘‘ആരമ്ഭഥ [ആരബ്ഭഥ (സബ്ബത്ഥ)] നിക്കമഥ [നിക്ഖമഥ (സീ. പീ.)], യുഞ്ജഥ ബുദ്ധസാസനേ;

ധുനാഥ മച്ചുനോ സേനം, നളാഗാരംവ കുഞ്ജരോ.

‘‘യോ ഇമസ്മിം ധമ്മവിനയേ, അപ്പമത്തോ വിഹസ്സതി;

പഹായ ജാതിസംസാരം, ദുക്ഖസ്സന്തം കരിസ്സതീ’’തി.

‘‘അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സിഖീ ച ഭഗവാ അരഹം സമ്മാസമ്ബുദ്ധോ അഭിഭൂ ച ഭിക്ഖു ബ്രഹ്മാനഞ്ച ബ്രഹ്മപരിസഞ്ച ബ്രഹ്മപാരിസജ്ജേ ച സംവേജേത്വാ – സേയ്യഥാപി നാമ…പേ… തസ്മിം ബ്രഹ്മലോകേ അന്തരഹിതാ അരുണവതിയാ രാജധാനിയാ പാതുരഹേസും. അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സിഖീ ഭഗവാ അരഹം സമ്മാസമ്ബുദ്ധോ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘അസ്സുത്ഥ നോ, തുമ്ഹേ, ഭിക്ഖവേ, അഭിഭുസ്സ ഭിക്ഖുനോ ബ്രഹ്മലോകേ ഠിതസ്സ ഗാഥായോ ഭാസമാനസ്സാ’തി? ‘അസ്സുമ്ഹ ഖോ മയം, ഭന്തേ, അഭിഭുസ്സ ഭിക്ഖുനോ ബ്രഹ്മലോകേ ഠിതസ്സ ഗാഥായോ ഭാസമാനസ്സാ’തി. ‘യഥാ കഥം പന തുമ്ഹേ, ഭിക്ഖവേ, അസ്സുത്ഥ അഭിഭുസ്സ ഭിക്ഖുനോ ബ്രഹ്മലോകേ ഠിതസ്സ ഗാഥായോ ഭാസമാനസ്സാ’’’തി? ഏവം ഖോ മയം, ഭന്തേ, അസ്സുമ്ഹ അഭിഭുസ്സ ഭിക്ഖുനോ ബ്രഹ്മലോകേ ഠിതസ്സ ഗാഥായോ ഭാസമാനസ്സ –

‘‘ആരമ്ഭഥ നിക്കമഥ, യുഞ്ജഥ ബുദ്ധസാസനേ;

ധുനാഥ മച്ചുനോ സേനം, നളാഗാരംവ കുഞ്ജരോ.

‘‘യോ ഇമസ്മിം ധമ്മവിനയേ, അപ്പമത്തോ വിഹസ്സതി;

പഹായ ജാതിസംസാരം, ദുക്ഖസ്സന്തം കരിസ്സതീ’’തി.

‘‘‘ഏവം ഖോ മയം, ഭന്തേ, അസ്സുമ്ഹ അഭിഭുസ്സ ഭിക്ഖുനോ ബ്രഹ്മലോകേ ഠിതസ്സ ഗാഥായോ ഭാസമാനസ്സാ’തി. ‘സാധു സാധു, ഭിക്ഖവേ; സാധു ഖോ തുമ്ഹേ, ഭിക്ഖവേ! അസ്സുത്ഥ അഭിഭുസ്സ ഭിക്ഖുനോ ബ്രഹ്മലോകേ ഠിതസ്സ ഗാഥായോ ഭാസമാനസ്സാ’’’തി.

ഇദമവോച ഭഗവാ, അത്തമനാ തേ ഭിക്ഖൂ ഭഗവതോ ഭാസിതം അഭിനന്ദുന്തി.

൫. പരിനിബ്ബാനസുത്തം

൧൮൬. ഏകം സമയം ഭഗവാ കുസിനാരായം വിഹരതി ഉപവത്തനേ മല്ലാനം സാലവനേ അന്തരേന യമകസാലാനം പരിനിബ്ബാനസമയേ. അഥ ഖോ ഭഗവാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘ഹന്ദ ദാനി, ഭിക്ഖവേ, ആമന്തയാമി വോ – ‘വയധമ്മാ സങ്ഖാരാ, അപ്പമാദേന സമ്പാദേഥാ’തി. അയം തഥാഗതസ്സ പച്ഛിമാ വാചാ’’.

അഥ ഖോ ഭഗവാ പഠമം ഝാനം [പഠമജ്ഝാനം (സ്യാ. കം.) ഏവം ദുതിയം ഝാനം ഇച്ചാദീസുപി] സമാപജ്ജി. പഠമാ ഝാനാ [പഠമജ്ഝാനാ (സ്യാ. കം.) ഏവം ദുതിയാ ഝാനാ ഇച്ചാദീസുപി] വുട്ഠഹിത്വാ ദുതിയം ഝാനം സമാപജ്ജി. ദുതിയാ ഝാനാ വുട്ഠഹിത്വാ തതിയം ഝാനം സമാപജ്ജി. തതിയാ ഝാനാ വുട്ഠഹിത്വാ ചതുത്ഥം ഝാനം സമാപജ്ജി. ചതുത്ഥാ ഝാനാ വുട്ഠഹിത്വാ ആകാസാനഞ്ചായതനം സമാപജ്ജി. ആകാസാനഞ്ചായതനാ വുട്ഠഹിത്വാ വിഞ്ഞാണഞ്ചായതനം സമാപജ്ജി. വിഞ്ഞാണഞ്ചായതനാ വുട്ഠഹിത്വാ ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനം സമാപജ്ജി. ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനാ വുട്ഠഹിത്വാ നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതനം സമാപജ്ജി. നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതനാ വുട്ഠഹിത്വാ സഞ്ഞാവേദയിതനിരോധം സമാപജ്ജി.

സഞ്ഞാവേദയിതനിരോധാ വുട്ഠഹിത്വാ നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതനം സമാപജ്ജി. നേവസഞ്ഞാനാസഞ്ഞായതനാ വുട്ഠഹിത്വാ ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനം സമാപജ്ജി. ആകിഞ്ചഞ്ഞായതനാ വുട്ഠഹിത്വാ വിഞ്ഞാണഞ്ചായതനം സമാപജ്ജി. വിഞ്ഞാണഞ്ചായതനാ വുട്ഠഹിത്വാ ആകാസാനഞ്ചായതനം സമാപജ്ജി. ആകാസാനഞ്ചായതനാ വുട്ഠഹിത്വാ ചതുത്ഥം ഝാനം സമാപജ്ജി. ചതുത്ഥാ ഝാനാ വുട്ഠഹിത്വാ തതിയം ഝാനം സമാപജ്ജി. തതിയാ ഝാനാ വുട്ഠഹിത്വാ ദുതിയം ഝാനം സമാപജ്ജി. ദുതിയാ ഝാനാ വുട്ഠഹിത്വാ പഠമം ഝാനം സമാപജ്ജി. പഠമാ ഝാനാ വുട്ഠഹിത്വാ ദുതിയം ഝാനം സമാപജ്ജി. ദുതിയാ ഝാനാ വുട്ഠഹിത്വാ തതിയം ഝാനം സമാപജ്ജി. തതിയാ ഝാനാ വുട്ഠഹിത്വാ ചതുത്ഥം ഝാനം സമാപജ്ജി. ചതുത്ഥാ ഝാനാ വുട്ഠഹിത്വാ സമനന്തരം ഭഗവാ പരിനിബ്ബായി. പരിനിബ്ബുതേ ഭഗവതി സഹ പരിനിബ്ബാനാ ബ്രഹ്മാ സഹമ്പതി ഇമം ഗാഥം അഭാസി –

‘‘സബ്ബേവ നിക്ഖിപിസ്സന്തി, ഭൂതാ ലോകേ സമുസ്സയം;

യത്ഥ ഏതാദിസോ സത്ഥാ, ലോകേ അപ്പടിപുഗ്ഗലോ;

തഥാഗതോ ബലപ്പത്തോ, സമ്ബുദ്ധോ പരിനിബ്ബുതോ’’തി.

പരിനിബ്ബുതേ ഭഗവതി സഹ പരിനിബ്ബാനാ സക്കോ ദേവാനമിന്ദോ ഇമം ഗാഥം അഭാസി –

‘‘അനിച്ചാ വത സങ്ഖാരാ, ഉപ്പാദവയധമ്മിനോ;

ഉപ്പജ്ജിത്വാ നിരുജ്ഝന്തി, തേസം വൂപസമോ സുഖോ’’തി.

പരിനിബ്ബുതേ ഭഗവതി സഹ പരിനിബ്ബാനാ ആയസ്മാ ആനന്ദോ ഇമം ഗാഥം അഭാസി –

‘‘തദാസി യം ഭിംസനകം, തദാസി ലോമഹംസനം;

സബ്ബാകാരവരൂപേതേ, സമ്ബുദ്ധേ പരിനിബ്ബുതേ’’തി.

പരിനിബ്ബുതേ ഭഗവതി സഹ പരിനിബ്ബാനാ ആയസ്മാ അനുരുദ്ധോ ഇമാ ഗാഥായോ അഭാസി –

‘‘നാഹു അസ്സാസപസ്സാസോ, ഠിതചിത്തസ്സ താദിനോ;

അനേജോ സന്തിമാരബ്ഭ, ചക്ഖുമാ പരിനിബ്ബുതോ [യം കാലമകരീ മുനി (മഹാപരിനിബ്ബാനസുത്തേ)].

‘‘അസല്ലീനേന ചിത്തേന, വേദനം അജ്ഝവാസയി;

പജ്ജോതസ്സേവ നിബ്ബാനം, വിമോക്ഖോ ചേതസോ അഹൂ’’തി.

ദുതിയോ വഗ്ഗോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

ബ്രഹ്മാസനം ദേവദത്തോ, അന്ധകവിന്ദോ അരുണവതീ;

പരിനിബ്ബാനേന ച ദേസിതം, ഇദം ബ്രഹ്മപഞ്ചകന്തി.

ബ്രഹ്മസംയുത്തം സമത്തം. [ഇതോ പരം മരമ്മപോത്ഥകേസു ഏവമ്പി ദിസ്സതി –§ബ്രഹ്മായാചനം അഗാരവഞ്ച, ബ്രഹ്മദേവോ ബകോ ച ബ്രഹ്മാ.§അഞ്ഞതരോ ച ബ്രഹ്മാകോകാലികഞ്ച, തിസ്സകഞ്ച തുരൂ ച.§ബ്രഹ്മാ കോകാലികഭിക്ഖു, സനങ്കുമാരേന ദേവദത്തം.§അന്ധകവിന്ദം അരുണവതി, പരിനിബ്ബാനേന പന്നരസാതി.]