൮. പിണ്ഡസുത്തം

൧൫൪. ഏകം സമയം ഭഗവാ മഗധേസു വിഹരതി പഞ്ചസാലായം ബ്രാഹ്മണഗാമേ. തേന ഖോ പന സമയേന പഞ്ചസാലായം ബ്രാഹ്മണഗാമേ കുമാരികാനം പാഹുനകാനി ഭവന്തി. അഥ ഖോ ഭഗവാ പുബ്ബണ്ഹസമയം നിവാസേത്വാ പത്തചീവരമാദായ പഞ്ചസാലം ബ്രാഹ്മണഗാമം പിണ്ഡായ പാവിസി. തേന ഖോ പന സമയേന പഞ്ചസാലേയ്യകാ ബ്രാഹ്മണഗഹപതികാ മാരേന പാപിമതാ അന്വാവിട്ഠാ ഭവന്തി – മാ സമണോ ഗോതമോ പിണ്ഡമലത്ഥാതി.

അഥ ഖോ ഭഗവാ യഥാധോതേന പത്തേന പഞ്ചസാലം ബ്രാഹ്മണഗാമം പിണ്ഡായ പാവിസി തഥാധോതേന [യഥാധോതേന (?)] പത്തേന പടിക്കമി. അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘അപി ത്വം, സമണ, പിണ്ഡമലത്ഥാ’’തി? ‘‘തഥാ നു ത്വം, പാപിമ, അകാസി യഥാഹം പിണ്ഡം ന ലഭേയ്യ’’ന്തി. ‘‘തേന ഹി, ഭന്തേ, ഭഗവാ ദുതിയമ്പി പഞ്ചസാലം ബ്രാഹ്മണഗാമം പിണ്ഡായ പവിസതു. തഥാഹം കരിസ്സാമി യഥാ ഭഗവാ പിണ്ഡം ലച്ഛതീ’’തി.

‘‘അപുഞ്ഞം പസവി മാരോ, ആസജ്ജ നം തഥാഗതം;

കിം നു മഞ്ഞസി പാപിമ, ന മേ പാപം വിപച്ചതി.

‘‘സുസുഖം വത ജീവാമ, യേസം നോ നത്ഥി കിഞ്ചനം;

പീതിഭക്ഖാ ഭവിസ്സാമ, ദേവാ ആഭസ്സരാ യഥാ’’തി.

അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ ‘‘ജാനാതി മം ഭഗവാ, ജാനാതി മം സുഗതോ’’തി ദുക്ഖീ ദുമ്മനോ തത്ഥേവന്തരധായീതി.