൨. കിന്നുസീഹസുത്തം

൧൪൮. ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. തേന ഖോ പന സമയേന ഭഗവാ മഹതിയാ പരിസായ പരിവുതോ ധമ്മം ദേസേതി.

അഥ ഖോ മാരസ്സ പാപിമതോ ഏതദഹോസി – ‘‘അയം ഖോ സമണോ ഗോതമോ മഹതിയാ പരിസായ പരിവുതോ ധമ്മം ദേസേതി. യംനൂനാഹം യേന സമണോ ഗോതമോ തേനുപസങ്കമേയ്യം വിചക്ഖുകമ്മായാ’’തി. അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘കിന്നു സീഹോവ നദസി, പരിസായം വിസാരദോ;

പടിമല്ലോ ഹി തേ അത്ഥി, വിജിതാവീ നു മഞ്ഞസീ’’തി.

‘‘നദന്തി വേ മഹാവീരാ, പരിസാസു വിസാരദാ;

തഥാഗതാ ബലപ്പത്താ, തിണ്ണാ ലോകേ വിസത്തിക’’ന്തി.

അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ ‘‘ജാനാതി മം ഭഗവാ, ജാനാതി മം സുഗതോ’’തി ദുക്ഖീ ദുമ്മനോ തത്ഥേവന്തരധായീതി.