൧൦. രജ്ജസുത്തം

൧൫൬. ഏകം സമയം ഭഗവാ കോസലേസു വിഹരതി ഹിമവന്തപദേസേ [ഹിമവന്തപസ്സേ (സീ.)] അരഞ്ഞകുടികായം. അഥ ഖോ ഭഗവതോ രഹോഗതസ്സ പടിസല്ലീനസ്സ ഏവം ചേതസോ പരിവിതക്കോ ഉദപാദി – ‘‘സക്കാ നു ഖോ രജ്ജം കാരേതും അഹനം അഘാതയം അജിനം അജാപയം അസോചം അസോചാപയം ധമ്മേനാ’’തി?

അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ ഭഗവതോ ചേതസാ ചേതോപരിവിതക്കമഞ്ഞായ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം ഏതദവോച – ‘‘കാരേതു, ഭന്തേ, ഭഗവാ രജ്ജം, കാരേതു, സുഗതോ, രജ്ജം അഹനം അഘാതയം അജിനം അജാപയം അസോചം അസോചാപയം ധമ്മേനാ’’തി. ‘‘കിം പന മേ ത്വം, പാപിമ, പസ്സസി യം മം ത്വം ഏവം വദേസി – ‘കാരേതു, ഭന്തേ, ഭഗവാ രജ്ജം, കാരേതു സുഗതോ, രജ്ജം അഹനം അഘാതയം അജിനം അജാപയം അസോചം അസോചാപയം ധമ്മേനാ’’’തി? ‘‘ഭഗവതാ ഖോ, ഭന്തേ, ചത്താരോ ഇദ്ധിപാദാ ഭാവിതാ ബഹുലീകതാ യാനീകതാ വത്ഥുകതാ അനുട്ഠിതാ പരിചിതാ സുസമാരദ്ധാ. ആകങ്ഖമാനോ ച, ഭന്തേ, ഭഗവാ ഹിമവന്തം പബ്ബതരാജം സുവണ്ണം ത്വേവ അധിമുച്ചേയ്യ സുവണ്ണഞ്ച പനസ്സാ’’തി [സുവണ്ണപബ്ബതസ്സാതി (സീ. സ്യാ. കം.), സുവണ്ണഞ്ച പബ്ബതസ്സാതി (പീ.)].

‘‘പബ്ബതസ്സ സുവണ്ണസ്സ, ജാതരൂപസ്സ കേവലോ;

ദ്വിത്താവ നാലമേകസ്സ, ഇതി വിദ്വാ സമഞ്ചരേ.

‘‘യോ ദുക്ഖമദ്ദക്ഖി യതോനിദാനം,

കാമേസു സോ ജന്തു കഥം നമേയ്യ;

ഉപധിം വിദിത്വാ സങ്ഗോതി ലോകേ,

തസ്സേവ ജന്തു വിനയായ സിക്ഖേ’’തി.

അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ ‘‘ജാനാതി മം ഭഗവാ, ജാനാതി മം സുഗതോ’’തി ദുക്ഖീ ദുമ്മനോ തത്ഥേവന്തരധായീതി.

ദുതിയോ വഗ്ഗോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

പാസാണോ സീഹോ സകലികം [സക്ഖലികം (ക.)], പതിരൂപഞ്ച മാനസം;

പത്തം ആയതനം പിണ്ഡം, കസ്സകം രജ്ജേന തേ ദസാതി.