൬. സപ്പസുത്തം

൧൪൨. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ രാജഗഹേ വിഹരതി വേളുവനേ കലന്ദകനിവാപേ. തേന ഖോ പന സമയേന ഭഗവാ രത്തന്ധകാരതിമിസായം അബ്ഭോകാസേ നിസിന്നോ ഹോതി, ദേവോ ച ഏകമേകം ഫുസായതി.

അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ ഭഗവതോ ഭയം ഛമ്ഭിതത്തം ലോമഹംസം ഉപ്പാദേതുകാമോ മഹന്തം സപ്പരാജവണ്ണം അഭിനിമ്മിനിത്വാ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി. സേയ്യഥാപി നാമ മഹതീ ഏകരുക്ഖികാ നാവാ, ഏവമസ്സ കായോ ഹോതി. സേയ്യഥാപി നാമ മഹന്തം സോണ്ഡികാകിളഞ്ജം, ഏവമസ്സ ഫണോ ഹോതി. സേയ്യഥാപി നാമ മഹതീ കോസലികാ കംസപാതി, ഏവമസ്സ അക്ഖീനി ഭവന്തി. സേയ്യഥാപി നാമ ദേവേ ഗളഗളായന്തേ വിജ്ജുല്ലതാ നിച്ഛരന്തി, ഏവമസ്സ മുഖതോ ജിവ്ഹാ നിച്ഛരതി. സേയ്യഥാപി നാമ കമ്മാരഗഗ്ഗരിയാ ധമമാനായ സദ്ദോ ഹോതി, ഏവമസ്സ അസ്സാസപസ്സാസാനം സദ്ദോ ഹോതി.

അഥ ഖോ ഭഗവാ ‘‘മാരോ അയം പാപിമാ’’ ഇതി വിദിത്വാ മാരം പാപിമന്തം ഗാഥാഹി അജ്ഝഭാസി –

‘‘യോ സുഞ്ഞഗേഹാനി സേവതി,

സേയ്യോ സോ മുനി അത്തസഞ്ഞതോ;

വോസ്സജ്ജ ചരേയ്യ തത്ഥ സോ,

പതിരൂപഞ്ഹി തഥാവിധസ്സ തം.

‘‘ചരകാ ബഹൂ ഭേരവാ ബഹൂ,

അഥോ ഡംസസരീസപാ [ഡംസ സിരിംസപാ (സീ. സ്യാ. കം. പീ.)] ബഹൂ;

ലോമമ്പി ന തത്ഥ ഇഞ്ജയേ,

സുഞ്ഞാഗാരഗതോ മഹാമുനി.

‘‘നഭം ഫലേയ്യ പഥവീ ചലേയ്യ,

സബ്ബേപി പാണാ ഉദ സന്തസേയ്യും;

സല്ലമ്പി ചേ ഉരസി പകപ്പയേയ്യും,

ഉപധീസു താണം ന കരോന്തി ബുദ്ധാ’’തി.

അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ ‘‘ജാനാതി മം ഭഗവാ, ജാനാതി മം സുഗതോ’’തി ദുക്ഖീ ദുമ്മനോ തത്ഥേവന്തരധായീതി.