൭. സുപതിസുത്തം

൧൪൩. ഏകം സമയം ഭഗവാ രാജഗഹേ വിഹരതി വേളുവനേ കലന്ദകനിവാപേ. അഥ ഖോ ഭഗവാ ബഹുദേവരത്തിം അബ്ഭോകാസേ ചങ്കമിത്വാ രത്തിയാ പച്ചൂസസമയം പാദേ പക്ഖാലേത്വാ വിഹാരം പവിസിത്വാ ദക്ഖിണേന പസ്സേന സീഹസേയ്യം കപ്പേസി പാദേ പാദം അച്ചാധായ സതോ സമ്പജാനോ ഉട്ഠാനസഞ്ഞം മനസി കരിത്വാ. അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘കിം സോപ്പസി കിം നു സോപ്പസി,

കിമിദം സോപ്പസി ദുബ്ഭഗോ [ദുബ്ഭതോ (സ്യാ. കം.), ദുബ്ഭയോ (പീ.)] വിയ;

സുഞ്ഞമഗാരന്തി സോപ്പസി,

കിമിദം സോപ്പസി സൂരിയേ ഉഗ്ഗതേ’’തി.

‘‘യസ്സ ജാലിനീ വിസത്തികാ,

തണ്ഹാ നത്ഥി കുഹിഞ്ചി നേതവേ;

സബ്ബൂപധിപരിക്ഖയാ ബുദ്ധോ,

സോപ്പതി കിം തവേത്ഥ മാരാ’’തി.

അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ…പേ… തത്ഥേവന്തരധായീതി.