൨. ഹത്ഥിരാജവണ്ണസുത്തം

൧൩൮. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ ഉരുവേലായം വിഹരതി നജ്ജാ നേരഞ്ജരായ തീരേ അജപാലനിഗ്രോധമൂലേ പഠമാഭിസമ്ബുദ്ധോ. തേന ഖോ പന സമയേന ഭഗവാ രത്തന്ധകാരതിമിസായം അബ്ഭോകാസേ നിസിന്നോ ഹോതി, ദേവോ ച ഏകമേകം ഫുസായതി. അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ ഭഗവതോ ഭയം ഛമ്ഭിതത്തം ലോമഹംസം ഉപ്പാദേതുകാമോ മഹന്തം ഹത്ഥിരാജവണ്ണം അഭിനിമ്മിനിത്വാ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി. സേയ്യഥാപി നാമ മഹാഅരിട്ഠകോ മണി, ഏവമസ്സ സീസം ഹോതി. സേയ്യഥാപി നാമ സുദ്ധം രൂപിയം, ഏവമസ്സ ദന്താ ഹോന്തി. സേയ്യഥാപി നാമ മഹതീ നങ്ഗലീസാ [നങ്ഗലസീസാ (പീ. ക.)], ഏവമസ്സ സോണ്ഡോ ഹോതി. അഥ ഖോ ഭഗവാ ‘‘മാരോ അയം പാപിമാ’’ ഇതി വിദിത്വാ മാരം പാപിമന്തം ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘സംസരം ദീഘമദ്ധാനം, വണ്ണം കത്വാ സുഭാസുഭം;

അലം തേ തേന പാപിമ, നിഹതോ ത്വമസി അന്തകാ’’തി.

അഥ ഖോ മാരോ പാപിമാ ‘‘ജാനാതി മം ഭഗവാ, ജാനാതി മം സുഗതോ’’തി ദുക്ഖീ ദുമ്മനോ തത്ഥേവന്തരധായീതി.