൧൦. ബന്ധനസുത്തം

൧൨൧. തേന ഖോ പന സമയേന രഞ്ഞാ പസേനദിനാ കോസലേന മഹാജനകായോ ബന്ധാപിതോ ഹോതി, അപ്പേകച്ചേ രജ്ജൂഹി അപ്പേകച്ചേ അന്ദൂഹി അപ്പേകച്ചേ സങ്ഖലികാഹി.

അഥ ഖോ സമ്ബഹുലാ ഭിക്ഖൂ പുബ്ബണ്ഹസമയം നിവാസേത്വാ പത്തചീവരമാദായ സാവത്ഥിം പിണ്ഡായ പവിസിംസു. സാവത്ഥിയം പിണ്ഡായ ചരിത്വാ പച്ഛാഭത്തം പിണ്ഡപാതപടിക്കന്താ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമിംസു; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം നിസീദിംസു. ഏകമന്തം നിസിന്നാ ഖോ തേ ഭിക്ഖൂ ഭഗവന്തം ഏതദവോചും – ‘‘ഇധ, ഭന്തേ, രഞ്ഞാ പസേനദിനാ കോസലേന മഹാജനകായോ ബന്ധാപിതോ, അപ്പേകച്ചേ രജ്ജൂഹി അപ്പേകച്ചേ അന്ദൂഹി അപ്പേകച്ചേ സങ്ഖലികാഹീ’’തി.

അഥ ഖോ ഭഗവാ ഏതമത്ഥം വിദിത്വാ തായം വേലായം ഇമാ ഗാഥായോ അഭാസി –

‘‘ന തം ദള്ഹം ബന്ധനമാഹു ധീരാ,

യദായസം ദാരുജം പബ്ബജഞ്ച;

സാരത്തരത്താ മണികുണ്ഡലേസു,

പുത്തേസു ദാരേസു ച യാ അപേക്ഖാ.

‘‘ഏതം ദള്ഹം ബന്ധനമാഹു ധീരാ,

ഓഹാരിനം സിഥിലം ദുപ്പമുഞ്ചം;

ഏതമ്പി ഛേത്വാന പരിബ്ബജന്തി,

അനപേക്ഖിനോ കാമസുഖം പഹായാ’’തി.

പഠമോ വഗ്ഗോ.

തസ്സുദ്ദാനം –

ദഹരോ പുരിസോ ജരാ, പിയം അത്താനരക്ഖിതോ;

അപ്പകാ അഡ്ഡകരണം, മല്ലികാ യഞ്ഞബന്ധനന്തി.