൯. ചന്ദിമസുത്തം

൯൦. സാവത്ഥിനിദാനം. തേന ഖോ പന സമയേന ചന്ദിമാ ദേവപുത്തോ രാഹുനാ അസുരിന്ദേന ഗഹിതോ ഹോതി. അഥ ഖോ ചന്ദിമാ ദേവപുത്തോ ഭഗവന്തം അനുസ്സരമാനോ തായം വേലായം ഇമം ഗാഥം അഭാസി –

‘‘നമോ തേ ബുദ്ധ വീരത്ഥു, വിപ്പമുത്തോസി സബ്ബധി;

സമ്ബാധപടിപന്നോസ്മി, തസ്സ മേ സരണം ഭവാ’’തി.

അഥ ഖോ ഭഗവാ ചന്ദിമം ദേവപുത്തം ആരബ്ഭ രാഹും അസുരിന്ദം ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘തഥാഗതം അരഹന്തം, ചന്ദിമാ സരണം ഗതോ;

രാഹു ചന്ദം പമുഞ്ചസ്സു, ബുദ്ധാ ലോകാനുകമ്പകാ’’തി.

അഥ ഖോ രാഹു അസുരിന്ദോ ചന്ദിമം ദേവപുത്തം മുഞ്ചിത്വാ തരമാനരൂപോ യേന വേപചിത്തി അസുരിന്ദോ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ സംവിഗ്ഗോ ലോമഹട്ഠജാതോ ഏകമന്തം അട്ഠാസി. ഏകമന്തം ഠിതം ഖോ രാഹും അസുരിന്ദം വേപചിത്തി അസുരിന്ദോ ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘കിം നു സന്തരമാനോവ, രാഹു ചന്ദം പമുഞ്ചസി;

സംവിഗ്ഗരൂപോ ആഗമ്മ, കിം നു ഭീതോവ തിട്ഠസീ’’തി.

‘‘സത്തധാ മേ ഫലേ മുദ്ധാ, ജീവന്തോ ന സുഖം ലഭേ;

ബുദ്ധഗാഥാഭിഗീതോമ്ഹി, നോ ചേ മുഞ്ചേയ്യ ചന്ദിമ’’ന്തി.