൬. കുലാവകസുത്തം

൨൫൨. സാവത്ഥിയം. ‘‘ഭൂതപുബ്ബം, ഭിക്ഖവേ, ദേവാസുരസങ്ഗാമോ സമുപബ്യൂള്ഹോ അഹോസി. തസ്മിം ഖോ പന, ഭിക്ഖവേ, സങ്ഗാമേ അസുരാ ജിനിംസു, ദേവാ പരാജിനിംസു. പരാജിതാ ച ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ദേവാ അപായംസ്വേവ ഉത്തരേനമുഖാ, അഭിയംസ്വേവ നേ അസുരാ. അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സക്കോ ദേവാനമിന്ദോ മാതലി സങ്ഗാഹകം ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘കുലാവകാ മാതലി സിമ്ബലിസ്മിം,

ഈസാമുഖേന പരിവജ്ജയസ്സു;

കാമം ചജാമ അസുരേസു പാണം,

മായിമേ ദിജാ വികുലാവകാ [വികുലാവാ (സ്യാ. കം. ക.)] അഹേസു’’ന്തി.

‘‘‘ഏവം ഭദ്ദന്തവാ’തി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, മാതലി സങ്ഗാഹകോ സക്കസ്സ ദേവാനമിന്ദസ്സ പടിസ്സുത്വാ സഹസ്സയുത്തം ആജഞ്ഞരഥം പച്ചുദാവത്തേസി. അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, അസുരാനം ഏതദഹോസി – ‘പച്ചുദാവത്തോ ഖോ ദാനി സക്കസ്സ ദേവാനമിന്ദസ്സ സഹസ്സയുത്തോ ആജഞ്ഞരഥോ. ദുതിയമ്പി ഖോ ദേവാ അസുരേഹി സങ്ഗാമേസ്സന്തീതി ഭീതാ അസുരപുരമേവ പാവിസിംസു. ഇതി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സക്കസ്സ ദേവാനമിന്ദസ്സ ധമ്മേന ജയോ അഹോസീ’’’തി.