൫. സുഭാസിതജയസുത്തം

൨൫൧. സാവത്ഥിനിദാനം. ‘‘ഭൂതപുബ്ബം, ഭിക്ഖവേ, ദേവാസുരസങ്ഗാമോ സമുപബ്യൂള്ഹോ അഹോസി. അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, വേപചിത്തി അസുരിന്ദോ സക്കം ദേവാനമിന്ദം ഏതദവോച – ‘ഹോതു, ദേവാനമിന്ദ, സുഭാസിതേന ജയോ’തി. ‘ഹോതു, വേപചിത്തി, സുഭാസിതേന ജയോ’തി. അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ദേവാ ച അസുരാ ച പാരിസജ്ജേ ഠപേസും – ‘ഇമേ നോ സുഭാസിതദുബ്ഭാസിതം ആജാനിസ്സന്തീ’തി. അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, വേപചിത്തിം അസുരിന്ദോ സക്കം ദേവാനമിന്ദം ഏതദവോച – ‘ഭണ, ദേവാനമിന്ദ, ഗാഥ’ന്തി. ഏവം വുത്തേ, ഭിക്ഖവേ, സക്കോ ദേവാനമിന്ദോ വേപചിത്തി അസുരിന്ദം ഏതദവോച – ‘തുമ്ഹേ ഖ്വേത്ഥ, വേപചിത്തി, പുബ്ബദേവാ. ഭണ, വേപചിത്തി, ഗാഥ’ന്തി. ഏവം വുത്തേ, ഭിക്ഖവേ, വേപചിത്തി അസുരിന്ദോ ഇമം ഗാഥം അഭാസി –

‘‘ഭിയ്യോ ബാലാ പഭിജ്ജേയ്യും, നോ ചസ്സ പടിസേധകോ;

തസ്മാ ഭുസേന ദണ്ഡേന, ധീരോ ബാലം നിസേധയേ’’തി.

‘‘ഭാസിതായ ഖോ പന, ഭിക്ഖവേ, വേപചിത്തിനാ അസുരിന്ദേന ഗാഥായ അസുരാ അനുമോദിംസു, ദേവാ തുണ്ഹീ അഹേസും. അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, വേപചിത്തി അസുരിന്ദോ സക്കം ദേവാനമിന്ദം ഏതദവോച – ‘ഭണ, ദേവാനമിന്ദ, ഗാഥ’ന്തി. ഏവം വുത്തേ, ഭിക്ഖവേ, സക്കോ ദേവാനമിന്ദോ ഇമം ഗാഥം അഭാസി –

‘‘ഏതദേവ അഹം മഞ്ഞേ, ബാലസ്സ പടിസേധനം;

പരം സങ്കുപിതം ഞത്വാ, യോ സതോ ഉപസമ്മതീ’’തി.

‘‘ഭാസിതായ ഖോ പന, ഭിക്ഖവേ, സക്കേന ദേവാനമിന്ദേന ഗാഥായ, ദേവാ അനുമോദിംസു, അസുരാ തുണ്ഹീ അഹേസും. അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സക്കോ ദേവാനമിന്ദോ വേപചിത്തിം അസുരിന്ദം ഏതദവോച – ‘ഭണ, വേപചിത്തി, ഗാഥ’ന്തി. ഏവം വുത്തേ, ഭിക്ഖവേ, വേപചിത്തി അസുരിന്ദോ ഇമം ഗാഥം അഭാസി –

‘‘ഏതദേവ തിതിക്ഖായ, വജ്ജം പസ്സാമി വാസവ;

യദാ നം മഞ്ഞതി ബാലോ, ഭയാ മ്യായം തിതിക്ഖതി;

അജ്ഝാരുഹതി ദുമ്മേധോ, ഗോവ ഭിയ്യോ പലായിന’’ന്തി.

‘‘ഭാസിതായ ഖോ പന, ഭിക്ഖവേ, വേപചിത്തിനാ അസുരിന്ദേന ഗാഥായ അസുരാ അനുമോദിംസു, ദേവാ തുണ്ഹീ അഹേസും. അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, വേപചിത്തി അസുരിന്ദോ സക്കം ദേവാനമിന്ദം ഏതദവോച – ‘ഭണ, ദേവാനമിന്ദ, ഗാഥ’ന്തി. ഏവം വുത്തേ, ഭിക്ഖവേ, സക്കോ ദേവാനമിന്ദോ ഇമാ ഗാഥായോ അഭാസി –

‘‘കാമം മഞ്ഞതു വാ മാ വാ, ഭയാ മ്യായം തിതിക്ഖതി;

സദത്ഥപരമാ അത്ഥാ, ഖന്ത്യാ ഭിയ്യോ ന വിജ്ജതി.

‘‘യോ ഹവേ ബലവാ സന്തോ, ദുബ്ബലസ്സ തിതിക്ഖതി;

തമാഹു പരമം ഖന്തിം, നിച്ചം ഖമതി ദുബ്ബലോ.

‘‘അബലം തം ബലം ആഹു, യസ്സ ബാലബലം ബലം;

ബലസ്സ ധമ്മഗുത്തസ്സ, പടിവത്താ ന വിജ്ജതി.

‘‘തസ്സേവ തേന പാപിയോ, യോ കുദ്ധം പടികുജ്ഝതി;

കുദ്ധം അപ്പടികുജ്ഝന്തോ, സങ്ഗാമം ജേതി ദുജ്ജയം.

‘‘ഉഭിന്നമത്ഥം ചരതി, അത്തനോ ച പരസ്സ ച;

പരം സങ്കുപിതം ഞത്വാ, യോ സതോ ഉപസമ്മതി.

‘‘ഉഭിന്നം തികിച്ഛന്താനം, അത്തനോ ച പരസ്സ ച;

ജനാ മഞ്ഞന്തി ബാലോതി, യേ ധമ്മസ്സ അകോവിദാ’’തി.

‘‘ഭാസിതാസു ഖോ പന, ഭിക്ഖവേ, സക്കേന ദേവാനമിന്ദേന ഗാഥാസു, ദേവാ അനുമോദിംസു, അസുരാ തുണ്ഹീ അഹേസും. അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ദേവാനഞ്ച അസുരാനഞ്ച പാരിസജ്ജാ ഏതദവോചും – ‘ഭാസിതാ ഖോ വേപചിത്തിനാ അസുരിന്ദേന ഗാഥായോ. താ ച ഖോ സദണ്ഡാവചരാ സസത്ഥാവചരാ, ഇതി ഭണ്ഡനം ഇതി വിഗ്ഗഹോ ഇതി കലഹോ. ഭാസിതാ ഖോ [ഭാസിതാ ഖോ പന (സീ.)] സക്കേന ദേവാനമിന്ദേന ഗാഥായോ. താ ച ഖോ അദണ്ഡാവചരാ അസത്ഥാവചരാ, ഇതി അഭണ്ഡനം ഇതി അവിഗ്ഗഹോ ഇതി അകലഹോ. സക്കസ്സ ദേവാനമിന്ദസ്സ സുഭാസിതേന ജയോ’തി. ഇതി ഖോ, ഭിക്ഖവേ സക്കസ്സ ദേവാനമിന്ദസ്സ സുഭാസിതേന ജയോ അഹോസീ’’തി.