൧. സുവീരസുത്തം

൨൪൭. ഏവം മേ സുതം – ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. തത്ര ഖോ ഭഗവാ ഭിക്ഖൂ ആമന്തേസി – ‘‘ഭിക്ഖവോ’’തി. ‘‘ഭദന്തേ’’തി തേ ഭിക്ഖൂ ഭഗവതോ പച്ചസ്സോസും. ഭഗവാ ഏതദവോച –

‘‘ഭൂതപുബ്ബം, ഭിക്ഖവേ, അസുരാ ദേവേ അഭിയംസു. അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സക്കോ ദേവാനമിന്ദോ സുവീരം ദേവപുത്തം ആമന്തേസി – ‘ഏതേ, താത സുവീര, അസുരാ ദേവേ അഭിയന്തി. ഗച്ഛ, താത സുവീര, അസുരേ പച്ചുയ്യാഹീ’തി. ‘ഏവം ഭദ്ദന്തവാ’തി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സുവീരോ ദേവപുത്തോ സക്കസ്സ ദേവാനമിന്ദസ്സ പടിസ്സുത്വാ പമാദം ആപാദേസി [ആഹരേസി (കത്ഥചി) നവങ്ഗുത്തരേ സീഹനാദസുത്തേപി]. ദുതിയമ്പി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സക്കോ ദേവാനമിന്ദോ സുവീരം ദേവപുത്തം ആമന്തേസി – ‘ഏതേ, താത സുവീര, അസുരാ ദേവേ അഭിയന്തി. ഗച്ഛ, താത സുവീര, അസുരേ പച്ചുയ്യാഹീ’തി. ‘ഏവം ഭദ്ദന്തവാ’തി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സുവീരോ ദേവപുത്തോ സക്കസ്സ ദേവാനമിന്ദസ്സ പടിസ്സുത്വാ ദുതിയമ്പി പമാദം ആപാദേസി. തതിയമ്പി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സക്കോ ദേവാനമിന്ദോ സുവീരം ദേവപുത്തം ആമന്തേസി – ‘ഏതേ, താത സുവീര, അസുരാ ദേവേ അഭിയന്തി. ഗച്ഛ, താത സുവീര, അസുരേ പച്ചുയ്യാഹീ’തി. ‘ഏവം ഭദ്ദന്തവാ’തി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സുവീരോ ദേവപുത്തോ സക്കസ്സ ദേവാനമിന്ദസ്സ പടിസ്സുത്വാ തതിയമ്പി പമാദം ആപാദേസി. അഥ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സക്കോ ദേവാനമിന്ദോ സുവീരം ദേവപുത്തം ഗാഥായ അജ്ഝഭാസി –

‘‘അനുട്ഠഹം അവായാമം, സുഖം യത്രാധിഗച്ഛതി;

സുവീര തത്ഥ ഗച്ഛാഹി, മഞ്ച തത്ഥേവ പാപയാ’’തി.

‘‘അലസ്വസ്സ [അലസ’സ്സ (സീ. പീ.), അലസ്വായം (സ്യാ. കം.)] അനുട്ഠാതാ, ന ച കിച്ചാനി കാരയേ;

സബ്ബകാമസമിദ്ധസ്സ, തം മേ സക്ക വരം ദിസാ’’തി.

‘‘യത്ഥാലസോ അനുട്ഠാതാ, അച്ചന്തം സുഖമേധതി;

സുവീര തത്ഥ ഗച്ഛാഹി, മഞ്ച തത്ഥേവ പാപയാ’’തി.

‘‘അകമ്മുനാ [അകമ്മനാ (സീ. പീ.)] ദേവസേട്ഠ, സക്ക വിന്ദേമു യം സുഖം;

അസോകം അനുപായാസം, തം മേ സക്ക വരം ദിസാ’’തി.

‘‘സചേ അത്ഥി അകമ്മേന, കോചി ക്വചി ന ജീവതി;

നിബ്ബാനസ്സ ഹി സോ മഗ്ഗോ, സുവീര തത്ഥ ഗച്ഛാഹി;

മഞ്ച തത്ഥേവ പാപയാ’’തി.

‘‘സോ ഹി നാമ, ഭിക്ഖവേ, സക്കോ ദേവാനമിന്ദോ സകം പുഞ്ഞഫലം ഉപജീവമാനോ ദേവാനം താവതിംസാനം ഇസ്സരിയാധിപച്ചം രജ്ജം കാരേന്തോ ഉട്ഠാനവീരിയസ്സ വണ്ണവാദീ ഭവിസ്സതി. ഇധ ഖോ തം, ഭിക്ഖവേ, സോഭേഥ, യം തുമ്ഹേ ഏവം സ്വാക്ഖാതേ ധമ്മവിനയേ പബ്ബജിതാ സമാനാ ഉട്ഠഹേയ്യാഥ ഘടേയ്യാഥ വായമേയ്യാഥ അപ്പത്തസ്സ പത്തിയാ അനധിഗതസ്സ അധിഗമായ, അസച്ഛികതസ്സ സച്ഛികിരിയായാ’’തി.