൭. പുനബ്ബസുസുത്തം

൨൪൧. ഏകം സമയം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം വിഹരതി ജേതവനേ അനാഥപിണ്ഡികസ്സ ആരാമേ. തേന ഖോ പന സമയേന ഭഗവാ ഭിക്ഖൂ നിബ്ബാനപടിസംയുത്തായ ധമ്മിയാ കഥായ സന്ദസ്സേതി സമാദപേതി സമുത്തേജേതി സമ്പഹംസേതി. തേ ച ഭിക്ഖൂ അട്ഠിം കത്വാ മനസി കത്വാ സബ്ബചേതസാ സമന്നാഹരിത്വാ ഓഹിതസോതാ ധമ്മം സുണന്തി. അഥ ഖോ പുനബ്ബസുമാതാ യക്ഖിനീ പുത്തകേ ഏവം തോസേസി –

‘‘തുണ്ഹീ ഉത്തരികേ ഹോഹി, തുണ്ഹീ ഹോഹി പുനബ്ബസു;

യാവാഹം ബുദ്ധസേട്ഠസ്സ, ധമ്മം സോസ്സാമി സത്ഥുനോ.

‘‘നിബ്ബാനം ഭഗവാ ആഹ, സബ്ബഗന്ഥപ്പമോചനം;

അതിവേലാ ച മേ ഹോതി, അസ്മിം ധമ്മേ പിയായനാ.

‘‘പിയോ ലോകേ സകോ പുത്തോ, പിയോ ലോകേ സകോ പതി;

തതോ പിയതരാ മയ്ഹം, അസ്സ ധമ്മസ്സ മഗ്ഗനാ.

‘‘ന ഹി പുത്തോ പതി വാപി, പിയോ ദുക്ഖാ പമോചയേ;

യഥാ സദ്ധമ്മസ്സവനം, ദുക്ഖാ മോചേതി പാണിനം.

‘‘ലോകേ ദുക്ഖപരേതസ്മിം, ജരാമരണസംയുതേ;

ജരാമരണമോക്ഖായ, യം ധമ്മം അഭിസമ്ബുധം;

തം ധമ്മം സോതുമിച്ഛാമി, തുണ്ഹീ ഹോഹി പുനബ്ബസൂ’’തി.

‘‘അമ്മാ ന ബ്യാഹരിസ്സാമി, തുണ്ഹീഭൂതായമുത്തരാ;

ധമ്മമേവ നിസാമേഹി, സദ്ധമ്മസ്സവനം സുഖം;

സദ്ധമ്മസ്സ അനഞ്ഞായ, അമ്മാ ദുക്ഖം ചരാമസേ.

‘‘ഏസ ദേവമനുസ്സാനം, സമ്മൂള്ഹാനം പഭങ്കരോ;

ബുദ്ധോ അന്തിമസാരീരോ, ധമ്മം ദേസേതി ചക്ഖുമാ’’തി.

‘‘സാധു ഖോ പണ്ഡിതോ നാമ, പുത്തോ ജാതോ ഉരേസയോ;

പുത്തോ മേ ബുദ്ധസേട്ഠസ്സ, ധമ്മം സുദ്ധം പിയായതി.

‘‘പുനബ്ബസു സുഖീ ഹോഹി, അജ്ജാഹമ്ഹി സമുഗ്ഗതാ;

ദിട്ഠാനി അരിയസച്ചാനി, ഉത്തരാപി സുണാതു മേ’’തി.