൩. അന്നസുത്തം

൪൩. ‘‘അന്നമേവാഭിനന്ദന്തി, ഉഭയേ ദേവമാനുസാ;

അഥ കോ നാമ സോ യക്ഖോ, യം അന്നം നാഭിനന്ദതീ’’തി.

‘‘യേ നം ദദന്തി സദ്ധായ, വിപ്പസന്നേന ചേതസാ;

തമേവ അന്നം ഭജതി, അസ്മിം ലോകേ പരമ്ഹി ച.

‘‘തസ്മാ വിനേയ്യ മച്ഛേരം, ദജ്ജാ ദാനം മലാഭിഭൂ;

പുഞ്ഞാനി പരലോകസ്മിം, പതിട്ഠാ ഹോന്തി പാണിന’’ന്തി.